Αγάπη ή τοξική αγάπη;

✅Αγάπη
Χώρος για ανάπτυξη, επιθυμία για την ανάπτυξη και του άλλου συντρόφου.

⛔️Τοξική αγάπη
Ασφάλεια και άνεση με το να είμαστε ίδιοι, το πόσο με έχεις ανάγκη είναι σημάδι της αγάπης σου.

✅Αγάπη
Αποδοχή διαφορετικών ενδιαφερόντων, διαφορετικών φίλων, διατήρηση άλλων σημαντικών σχέσεων για τον καθένα.

⛔️Τοξική αγάπη
Ασχολείσαι μόνο μαζί μου, περιορισμένη κοινωνική ζωή, αδιαφορία για τους φίλους ή άλλα ενδιαφέροντα.

✅Αγάπη
Ενθάρρυνση της εξέλιξης του άλλου.

⛔️Τοξική αγάπη
Η αλλαγή σου αποτελεί απειλή για μένα και τη σχέση μας.

✅Αγάπη
Εμπιστοσύνη.

⛔️Τοξική αγάπη
Ζήλεια, κτητικότητα, ανταγωνισμός, σύγκριση.

✅Αγάπη
Εναλλαγή ρόλων στο τιμόνι, αποδοχή των αναγκών του άλλου.

⛔️Τοξική αγάπη
Παιχνίδια ισχύος, κατηγορίες, παθητικός ή ενεργητικός χειρισμός.

✅Αγάπη
Αποδοχή της διαφορετικότητας του άλλου.

⛔️Τοξική αγάπη
Προσπάθεια να σε αλλάξω και να σε κάνω όπως είμαι εγώ.

✅Αγάπη
Αποδοχή των δυσκολιών σε μία σχέση και προσπάθεια επίλυσης.

⛔️Τοξική αγάπη
Αποφυγή κάθε δυσκολίας ή δυσάρεστης κατάστασης χωρίς να δίνεται λύση

✅Αγάπη
Φροντίζω τον εαυτό μου, η διάθεσή μου δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον άλλο σύντροφο.

⛔️Τοξική αγάπη
Προσδοκία ότι ο άλλος θα με σώσει από κάθε μου πρόβλημα.

✅Αγάπη
Το σεξ έρχεται μέσα από την οικειότητα που νιώθουμε, είναι μια αμοιβαία απόλαυση και το απολαμβάνουμε όταν και οι δύο το θέλουμε.

⛔️Τοξική αγάπη
Το σεξ είναι υποχρέωση, σημάδι ότι με θέλει ο άλλος και ανάγκη για άμεση ικανοποίηση.

✅Αγάπη
Αποδέχομαι ότι απολαμβάνεις να είσαι μόνος σου μερικές φορές.

⛔️Τοξική αγάπη
Δεν αντέχω να είμαστε μακριά, γαντζώνομαι πάνω σου.

✅Αγάπη
Είναι μια κατάσταση άνεσης και ευχαρίστησης.

⛔️Τοξική αγάπη
Κατάσταση πόνου, απελπισίας, θυσίας και πηγή άγχους.

Προσωπική ανάπτυξη

Η εμπιστοσύνη είναι η βάση για την εξέλιξή μας κατά τη βρεφική ηλικία (γέννηση έως 12 μήνες). Ως εκ τούτου, το πρωταρχικό μέλημα αυτού του σταδίου είναι η εγκαθίδρυση της αίσθησης εμπιστοσύνης. Τα βρέφη εξαρτώνται από τους γονείς τους. Έτσι οι γονείς που ανταποκρίνονται και είναι ευαίσθητοι στις ανάγκες των βρεφών τους βοηθούν το μωρό τους να αναπτύξει μια αίσθηση εμπιστοσύνης και να δει τον κόσμο ως ασφαλές, προβλέψιμο μέρος. Οι αδιάφοροι γονείς που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες του μωρού τους μπορούν να προκαλέσουν συναισθήματα άγχους, φόβου και δυσπιστίας.

Καθώς τα μικρά παιδιά (ηλικία 1-3 ετών) αρχίζουν να εξερευνούν τον κόσμο τους, μαθαίνουν ότι μπορούν να ελέγχουν τις ενέργειές τους. Το κύριο μέλημα ενός μικρού παιδιού αυτής της ηλικίας είναι να επιλύσει το ζήτημα της αυτονομίας έναντι της ντροπής και της αμφιβολίας ώστε να κατευθυνθεί προς την εδραίωση της ανεξαρτησίας. Για παράδειγμα, μπορούμε να παρατηρήσουμε μια αίσθηση αυτονομίας σε ένα παιδί ηλικίας 2 ετών που θέλει να επιλέξει τα ρούχα του και να ντυθεί. Αν και τα ρούχα που επιλέγει ίσως δεν είναι κατάλληλα για την περίσταση, η απόφαση επηρεάζει την αίσθηση της ανεξαρτησίας του. Αν ο γονιός αρνηθεί αυτήν την απόφαση, το παιδί μπορεί να αρχίσει να αμφιβάλλει για τις ικανότητές του, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε χαμηλή αυτοεκτίμηση και αισθήματα ντροπής.

Tα παιδιά προσχολικής ηλικίας (ηλικία 3-6 ετών) προσπαθούν να κατακτήσουν το στάδιο της πρωτοβουλίας έναντι της ενοχής. Με το να μαθαίνουν να σχεδιάζουν και να επιτυγχάνουν στόχους ενώ αλληλοεπιδρούν με άλλους μπορούν να κατακτήσουν αυτό το στάδιο. Αν αποτύχουν σε αυτό το στάδιο – με την πρωτοβουλία τους να εξαφανίζεται ή να καταπνίγεται – μπορεί να αναπτύξουν συναισθήματα ενοχής.

Κατά τη διάρκεια του σχολικού σταδίου (ηλικία 6-12), τα παιδιά αντιμετωπίζουν το στάδιο της σύγκρισής τους με τους συνομηλίκους τους. Είτε αναπτύσσουν μια αίσθηση υπερηφάνειας και επιτυχίας στο σχολικό τους έργο, στον αθλητισμό, στις κοινωνικές δραστηριότητες και στην οικογενειακή τους ζωή, ή αισθάνονται κατώτεροι και ανεπαρκείς όταν δεν φτάνουν τα άλλα παιδιά.

Κατά την εφηβεία (ηλικίας 12-18 ετών), τα παιδιά αντιμετωπίζουν το στάδιο της εδραιοποίησης της ταυτότητάς τους. Το κύριο μέλημα του εφήβου είναι να αναπτύξει μια αίσθηση του εαυτού. Οι έφηβοι παλεύουν με ερωτήσεις του τύπου «Ποιος είμαι εγώ;» και «Τι θέλω να κάνω με τη ζωή μου;» Στην πορεία, οι περισσότεροι έφηβοι δοκιμάζουν πολλούς διαφορετικούς εαυτούς για να δουν ποιοι τους ταιριάζουν. Οι έφηβοι που έχουν επιτυχία σε αυτό το στάδιο έχουν ισχυρή αίσθηση ταυτότητας και είναι σε θέση να παραμείνουν αυθεντικοί στις πεποιθήσεις και τις αξίες τους.

Τι συμβαίνει συνήθως σε απαθείς εφήβους που δεν κάνουν συνειδητή αναζήτηση της ταυτότητας τους ή σε εκείνους που πιέζονται να συμμορφωθούν με τις ιδέες των γονιών τους για το μέλλον; Αυτοί οι έφηβοι θα έχουν μια αδύναμη αίσθηση του εαυτού τους και θα βιώνουν σύγχυσης ρόλων. Δεν είναι σίγουροι για την ταυτότητά τους και νιώθουν μπερδεμένοι σε σχέση με το μέλλον.

Τα άτομα στην πρώιμη ενήλικη ζωή (δηλαδή 20 έως αρχές 40) ασχολούνται με το θέμα της οικειότητας έναντι της απομόνωσης. Αφού έχουμε αναπτύξει την αίσθηση του εαυτού στην εφηβεία, είμαστε έτοιμοι να μοιραστούμε τη ζωή μας με άλλους. Φαίνεται ότι πρέπει να έχουμε μια ισχυρή αίσθηση του εαυτού μας πριν αναπτύξουμε στενές σχέσεις με τους άλλους. Οι ενήλικες που δεν αναπτύσσουν μια θετική αυτο-ιδέα στην εφηβεία μπορεί να αισθανθούν συναισθήματα μοναξιάς και συναισθηματικής απομόνωσης.

Όταν οι άνθρωποι φτάνουν στα 40, εισέρχονται στην εποχή που είναι γνωστή ως μέση ενηλικίωση, η οποία εκτείνεται μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’60. Το μέλημα αυτού του σταδίου είναι η συνεισφορά έναντι της στασιμότητας. Η συνεισφορά περιλαμβάνει την εύρεση του σκοπού της ζωής μας και τη συμβολή στην ανάπτυξη άλλων, μέσω δραστηριοτήτων όπως ο εθελοντισμός, η καθοδήγηση άλλων και η ανατροφή των παιδιών. Όσοι δεν αποκτούν τέτοιο ρόλο μπορεί να βιώσουν στασιμότητα, μικρή σύνδεση με άλλους ανθρώπους και ελάχιστο ενδιαφέρον για δημιουργία και προσωπική ανάπτυξη.

Από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 έως το τέλος της ζωής μας, βρισκόμαστε στην περίοδο ανάπτυξης γνωστή ως αργή ενηλικίωση. Οι άνθρωποι στα τέλη της ενηλικίωσης πραγματοποιούν μια αναδρομή στη ζωή τους και αισθάνονται είτε μια αίσθηση ικανοποίησης είτε μια αίσθηση αποτυχίας. Οι άνθρωποι που αισθάνονται υπερήφανοι για τα επιτεύγματά τους νιώθουν μία αίσθηση ότι τα κατάφεραν και μπορούν να κοιτάξουν πίσω στη ζωή τους με ελάχιστες αμφιβολίες για τις αποφάσεις τους. Ωστόσο, οι άνθρωποι που δεν μπορούν να δουν τα επιτεύγματά τους μπορεί να αισθάνονται σαν να χάθηκε η ζωή τους. Επικεντρώνονται σε αυτά που «θα είχαν», ή «θα έπρεπε να έχουν» και αντιμετωπίζουν τη ζωής τους με αισθήματα πικρίας, κατάθλιψης και απόγνωσης.

Μίλτος Τσιάκαλος Life Coach

*Τα παραπάνω βασίζονται στη θεωρία του Αναπτυξιακού Ψυχολόγου Erik Erikson

Τι μας εμποδίζει να αλλάξουμε;

Αλλάζω με βοηθό τον Life Coach

Απώλεια – Κατάλληλη Διαχείριση

Γράφει η Μαρία Σαράτση (Συνθετική Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας)

Η απώλεια αποτελεί μέρος της καθημερινής μας ζωής, μια αναπόφευκτη πραγματικότητα, που όλοι θα αντιμετωπίσουμε κάποια στιγμή.

Ο Επίκουρος πίστευε ότι η ρίζα την ανθρώπινης δυστυχίας βρίσκετε στον πανταχού παρόν φόβο μας για τον θάνατο. Η τρομακτική σκέψη του αναπόφευκτου θανάτου μας εμποδίζει να απολαύσουμε την ζωή μας, για να ανακουφίσει το άγχος του θανάτου δίδασκε «όπου είμαι εγώ δεν είναι ο θάνατος και όπου είναι ο θάνατος δεν είμαι εγώ».

Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τι διαπροσωπικές σχέσεις, ορίζουμε την ταυτότητα μας μέσα από τις σχέσεις μας.

Η απώλεια κάποιας σημαντικής σχέσεις μπορεί να είναι πραγματική ή συμβολική, αλλά και στις 2 περιπτώσεις οδηγεί στο πένθος.

Αν και το πένθος έχει συνδεθεί με την απώλεια λόγου θανάτου,πενθούμε και όταν χωρίζουμε, όταν χάνουμε την υγεία μας και όταν ένα δικό μας πρόσωπο νοσεί, όταν χάνουμε μια σημαντική δουλεία, μια φιλία, ένα κατοικίδιο ή ακόμα και όταν μια σημαντική φάση της ζωής μας τελειώνει π.χ. μετακόμιση,συνταξιοδότηση κτλ.

Στη ζωή μας οι απώλειες αποτελούν ένα φαινόμενο πολύ ευρύτερο και καλώς ή κακώς, κοινό για όλους. Βιώνουμε την απώλεια όχι μόνο μέσα από τον θάνατο, αλλά και όταν μας εγκαταλείπουν, όταν αλλάζουμε, όταν προχωράμε μπροστά.

Οι απώλειες περιλαμβάνουν επίσης την συνειδητή ή ασυνείδητη παραίτηση από τα ρομαντικά μας όνειρα, την ματαίωση των υπερβολικών προσδοκιών μας και των ευσεβών πόθων μας για ελευθερία, δύναμη και ασφάλεια. Περιλαμβάνουν ακόμα την απώλεια της νιότης μας – εκείνο το γεμάτο αναίδεια νέου που νομίζαμε πως δεν θα αποκτήσει ποτέ ρυτίδες και θα είναι άτρωτος και αθάνατος.

Όσο πιο πλήρως αναγνωρίσουμε την ύπαρξή του θανάτου, τόσο πιο πλήρως ζούμε την ζωή και αντίστροφα, όσο πιο πλήρως ζούμε την ζωή τόσο λιγότερο φοβόμαστε τον θάνατο.

Η άρνηση του ενός συνεπάγεται και την άρνηση του άλλου. Ο φόβος του θανάτου υπάρχει πάντα κάτω από την επιφάνεια. Μας κυνηγάει σε όλη μας την ζωή κι εμείς χτίζουμε άμυνες, πολλές από τις οποίες βασίζονται στην άρνηση για να μπορέσουμε να χειριστούμε τη επίγνωση του θανάτου. Ξεχύνεται στις φαντασιώσεις και στα όνειρα μας. Ο θάνατος επισκέπτεται κάθε ψυχοθεραπεία. Αν αγνοήσουμε την ύπαρξη του, δίνουμε το μήνυμα πως παραείναι τρομακτικός για να συζητηθεί.

Η δυνατότητα να εκφράσουμε τα συναισθήματα που μας προκαλεί μια απώλεια, είτε είναι λύπη, είτε θυμός ή φόβος… μας βοηθά να αντιμετωπίσουμε τον πόνο κι ν μπορέσουμε στην συνέχεια να επουλώσουμε το τραύμα της ψυχής μας.

Το συναίσθημα αποκτά φωνή και ο θεραπευμένος επίγνωση.

Οι θεραπευτές σε όλον τον κόσμο συμφωνούν ότι βρίσκοντας έναν τρόπο να εκφράσουμε τα εσωτερικά μας βιώματα βοηθάμε όσους πορεύονται σε αυτόν τον δρόμο, να απαλύνουν τον πόνο του.

Σαράτση Μαρία
Συνθετική Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

life coaching – Μπορώ ακόμα και αν μου λένε το αντίθετο;

Μία μέρα ένας φοιτητής μπήκε αργοπορημένος (ως συνήθως) στην αίθουσα των μαθηματικών.
Είδε στον πίνακα 2 εκφωνήσεις προβλημάτων,τα θεώρησε σαν εργασία για το σπίτι και τα αντέγραψε γρήγορα στις σημειώσεις του λίγο πριν η ώρα τελειώσει.
Όταν κάθισε να τα δουλέψει σπίτι του παρατήρησε ότι τον δυσκόλευαν αρκετά, ωστόσο μετά από μερικές μέρες προσπάθειας κατάφερε να τα λύσει.
Ο φοιτητής λεγόταν George Dantzig και τα προβλήματα που αντέγραψε από τον πίνακα δεν ήταν εργασίες για το σπίτι όπως αρχικά νόμισε, αλλά δύο από τα άλυτα προβλήματα της στατιστικής επιστήμης μέχρι εκείνη τη στιγμή…

Σίγουρα δεν μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα..ας ξεκινήσουμε όμως αγνοώντας αυτό που οι άλλοι θεωρούν ότι δεν μπορούμε να κάνουμε…

Σεβασμός…

Καλημέρα.
Καλό μου ημερολόγιο σήμερα αποφάσισα να μην πιέζομαι άλλο.
Ό,τι με στενοχωρεί, ανησυχεί και είναι αντίθετο με τις δικές μου αξίες, να το επικοινωνώ και όταν δεν γίνεται σεβαστό και συνεχίζει να μου προκαλεί τα παραπάνω να να το αλλάζω.
Με σχεδιο και με υπομονή όμως.
Η ζωή είναι δική μου και είναι και μικρή. Κατάλαβα ότι όταν δεν με σέβονται οι άλλοι και εγώ δεν προσπαθώ να το αλλάξω δε σέβομαι και εγώ τον εαυτό μου και όταν δεν με σέβομαι ο ιδιος, εκπέμπω το μήνυμα ότι δεν το αξίζω.

Από σήμερα αλλάζω!
Με αγάπη σε μένα.

Βαθύτερες προσωπικές αξίες και ο δρόμος προς την πληρότητα

Σαν ανθρώπινα όντα έχουμε προσωπικές αξίες, πεποιθήσεις και συμπεριφορές τις οποίες έχουμε αναπτύξει στην πορεία της ζωής μας. Η οικογένεια, οι φίλοι, ο κοινωνικός μας περίγυρος και οι εμπειρίες που είχαμε, έχουν συμβάλλει σε σημαντικό βαθμό στην εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας και στο πώς αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο γύρω μας.

Οι προσωπικές αξίες, είναι οι αρχές , τα πρότυπα, οι έννοιες που ένα άτομο ή μια ομάδα ανθρώπων θεωρεί υψίστης σημασίας και καθορίζει κατά μία έννοια την ταυτότητάς τους. Αυτές οι αξίες δρουν σαν πυξίδα στο δρόμο που χαράσσουμε στη ζωή μας και στις αποφάσεις που λαμβάνουμε.

Συνήθως, μία προσωπική αξία δημιουργείται από μία πεποίθηση που σχετίζεται με το πόσο σημαντική θεωρούμε μία ιδέα ή ένα τύπο συμπεριφοράς. Πολλοί άνθρωποι μπορεί να θεωρούν αξία τους την ενασχόληση με την οικολογία. Άλλοι που μπορεί να δουλεύουν σε έναν τομέα (π.χ. αλιεία, υλοτομία) μπορούν να έχουν προσωπικές αξίες που να έρχονται σε άλλη προτεραιότητα. Οι εν λόγω αξίες μπορεί να επηρεάσουν τις αποφάσεις που παίρνουμε και μπορεί να τους δώσουν την έννοια της υποκειμενικότητας καθώς οι ιεράρχηση των αξιών είναι εντελώς προσωπική (χωρίς να υπεισέρχεται η έννοια του σωστού ή λάθους).

Πολλές φορές όμως, οι παραπάνω αξίες, αντί να αναβλύζουν από το βαθύτερο εγώ μας, προέρχονται από εξωτερικά ‘πρέπει’. Σε αυτήν την περίπτωση μπορεί να οδηγήσουν στην απενεργοποίησή μας, στην αποφυγή του πάθους και στο κυνήγι μίας ζωής που δεν μας προκαλεί ουσιαστικό ενδιαφέρον αλλά γίνεται για να ικανοποιήσει πρότυπα εκτός του πραγματικού μας εαυτού. Αν αντιθέτως προσεγγίσουμε τη ζωή μας από τις βαθύτερες αξίες μας, αποκτούμε έμπνευση, πάθος, μπαίνουμε σε ροή στις δραστηριότητές μας και ενεργοποιούμαστε στο μέγιστο. Πολλές φορές μάλιστα νιώθουμε ο σκοπός μας να μας τραβάει αυτός αντί να παλεύουμε εμείς να πάμε προς τα εκεί.

Συχνά, οι βαθύτερες προσωπικές αξίες μας, διαφέρουν από αυτές που μάθαμε από τους γονείς μας, από το σχολείο μας, από τη θρησκεία μας. Οι τελευταίες αναμφισβήτητα μας βοηθούν να ενσωματωθούμε καλύτερα στην κοινωνία μας και γενικότερα στο περιβάλλον μας ωστόσο πολλές φορές μπορεί να μας οδηγήσουν σε μία βαρετή ζωή η οποία να μας αφήνει συνεχώς την αίσθηση του ανικανοποίητου.

Μερικές επισημάνσεις για τις βαθύτερες αξίες μας :

  • Οι βαθύτερες αξίες μας είναι προσωπικές, μοναδικές και εξατομικευμένες
  • Οι βαθύτερες αξίες μας ξεπροβάλλουν αυθόρμητα
  • Οι βαθύτερες αξίες μας είναι αυτό που έχει νόημα για μας
  • Οι βαθύτερες αξίες μας οδηγούν στη διατήρηση της ευτυχίας μας και την προσωπική μας ολοκλήρωση
  • Οι βαθύτερες αξίες μας προέρχονται από το προσωπικό μας κάλεσμα
  • Οι βαθύτερες αξίες μας ενοποιούν καρδιά και μυαλό
  • Οι βαθύτερες αξίες μας βοηθάνε στις ουσιαστικές ανθρώπινες σχέσεις μας
  • Οι βαθύτερες αξίες μας ενεργοποιούν και μας κάνουν να αισθανόμαστε ζωντανοί
  • Οι βαθύτερες αξίες μας ωθούν να φροντίζουμε τους άλλους
  • Οι βαθύτερες αξίες μας καθορίζουν τις αυθόρμητες πράξεις μας περισσότερο από κάθε τι άλλο
  • Οι βαθύτερες αξίες μας δίνουν νόημα στη ζωή μας
  • Οι βαθύτερες αξίες μας περιλαμβάνουν τα αυθεντικά μας συναισθήματα
  • Οι βαθύτερες αξίες μας προκαλούν έμπνευση
  • Οι βαθύτερες αξίες μας βοηθούν στην επίτευξη των στόχων μας
  • Οι βαθύτερες αξίες μας οδηγούν στην απελευθέρωσή μας
  • Οι βαθύτερες αξίες μας οδηγούν στην καλυτέρευση της ποιότητας της ζωής μας

…εφόσον τις γνωρίζουμε

Πολύ συχνά μπορεί να μπερδέψουμε τις ανάγκες μας με τις αξίες μας. Ωστόσο η ικανοποίηση των αναγκών μας είναι κάτι το οποίο ουσιαστικά μας οδηγεί στην ανάδειξη των προσωπικών μας αξιών και κατ’ επέκταση στην αίσθηση της ευδαιμονίας. Για παράδειγμα ικανοποιώντας την ανάγκη μου για ένα σπίτι ή για συντροφικότητα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα είμαι ευτυχισμένος καθώς αξία μου μπορεί να είναι η πολυτέλεια.

Αντιθέτως αν η αξία μου είναι η αισθητική ή η συντροφικότητα , ένα όμορφο σπίτι ή ένας ιδανικός σύντροφος θα μου δώσει την αίσθηση της πληρότητας. Το life coaching μπορεί να βοηθήσει στην ανάδειξη και στο ξεκαθάρισμα των βαθύτερων προσωπικών μας αξιών. Τα δυνατά μας σημεία, μπορούν να ενσωματωθούν με το βαθύτερο νόημα μας και να μας οδηγήσουν σε μία ευτυχισμένη και πλήρη ζωή, ευθυγραμμισμένη με τον ιδανικό μας εαυτό.

 

Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο blog του Athens Coaching Institute

Αναλαμβάνοντας την ευθύνη της ζωής μας

Όπως δημοσιεύτηκε στο Blog του Athens Coaching Institute

 

Έχετε παρατηρήσει τα μικρά παιδιά; Οι περισσότερες αντιδράσεις τους έχουν να κάνουν με αυτοματοποιημένα αντανακλαστικά στα ερεθίσματα του περιβάλλοντος. Με την πάροδο του χρόνου, τα παιδιά μαθαίνουν να διαχειρίζονται τις αντιδράσεις τους βασιζόμενα στον πόνο ή την ευχαρίστηση που αποκομίζουν από μια ενέργεια.

Τέτοιες αντιδράσεις επαναλαμβανόμενες συχνά μπορεί να οδηγήσουν σε ασυνείδητες συμπεριφορές οι οποίες συνεχίζονται και στην ενήλικη ζωή μας. Έτσι το να αντιδρούμε (με την έννοια της απόκρισης), αντί να δρούμε μπορεί να γίνει ο συνήθης τρόπος λειτουργίας μας.

Εφαρμόζοντας σταθερά μία τέτοια συμπεριφορά απλής αντίδρασης στα εξωτερικά ερεθίσματα, μπορεί να οδηγηθούμε σε καταστάσεις εξάρτησης από τα εξωτερικά γεγονότα ή να είμαστε ευάλωτοι σε χειριστικές συμπεριφορές από άλλους ανθρώπους, καθώς εμφανίζεται έλλειψη εναλλακτικών δράσεων και προβλέψιμη συμπεριφορά από εμάς που μπορεί εύκολα να εκμεταλλευτεί κάποιος τρίτος. Ωστόσο εάν συνειδητά δρούμε στις καταστάσεις που συμβαίνουν στη ζωή μας τότε μας δίνεται η επιλογή του να καθορίσουμε εμείς το αποτέλεσμα της όλης αλληλεπίδρασης κάτι που μπορεί να αποτελέσει και το κλειδί για την επιτυχία μας και την προσωπική μας ανάπτυξη.

Σκεπτόμενοι ότι είμαστε προσωπικά υπεύθυνοι,  συνειδητοποιούμε ότι η ζωή μας καθορίζεται από εμάς. Είμαστε υπεύθυνοι για το πεπρωμένο μας και κυρίαρχοι των σκέψεών μας. Η ανάληψη της ευθύνης για τις σκέψεις μας και τη συμπεριφορά μας μπορεί να αποτελέσει το πιο σημαντικό βήμα ώστε να αρνηθούμε το ρόλο του θύματος των περιστάσεων (Οικονομική κρίση, κακός σύντροφος, καταπιεστικοί γονείς, κακός εργοδότης , κακή τύχη, ανάδρομος Ερμής) και να αναπτύξουμε όλο το δυναμικό μας προς την επίτευξη των στόχων μας.

Με αυτό τον τρόπο αντιλαμβανόμαστε ότι έχουμε την δύναμη:

  • να δημιουργήσουμε μια αλλαγή
  • να φύγουμε οικειοθελώς από μια δυσάρεστη κατάσταση
  • να δούμε τα πράγματα από μια διαφορετική οπτική γωνία εφαρμόζοντας μη κριτική στάση

Με τον τρόπο αυτό, θα αναλάβουμε σταδιακά την πλήρη ευθύνη για τις σκέψεις, τις δράσεις, τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά μας. Αυτό είναι πραγματικά κομβικό για την προσωπική ανάπτυξη την προσωπική ευθύνη και την πραγματική ενηλικίωση μας.

Η στάση ζωής ότι δεν είμαστε υπεύθυνοι για τη ζωή μας αλλά αυτή εξαρτάται από εξωτερικούς παράγοντες σαν τους παραπάνω μπορεί να είναι αρκετά βολικό και παρηγορητικό για τις περιπτώσεις αποτυχίας μας ή αδράνειάς μας ωστόσο δεν μπορεί να συγκριθεί με το συναίσθημα αυτοπεποίθησης που προκύπτει από την συνειδητοποίηση ότι με τις δράσεις μας και τον έλεγχο των σκέψεών μας μπορούμε να επηρεάσουμε είτε το εξωτερικό περιβάλλον, είτε αντίστοιχα τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την αλληλεπίδραση μας με αυτό.

Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να αλλάξουμε τη δική μας στάση και νοοτροπία. Με αυτόν τον τρόπο, ενώ προσπαθούμε για την καλυτέρευση των εξωτερικών παραμέτρων ταυτόχρονα συνειδητοποιούμε ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να εκνευριζόμαστε ή να απογοητευόμαστε από τα πράγματα που είναι εντελώς έξω από τον έλεγχό μας. Αυτός είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να αναλάβουμε την ευθύνη για τη ζωή μας. Μόλις σταματήσουμε τη σπατάλη χρονοενέργειας σε καταστάσεις που δεν μπορούν να αλλάξουν, θα εστιάσουμε σε αυτές που πραγματικά μπορούν να βελτιώσουν βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα τη ζωή μας και την αίσθηση ευτυχία μας.

Εμπόδιο στα παραπάνω μπορεί να είναι παρελθούσες εμπειρίες όπου μπορεί να τύχαμε κακής μεταχείρισης, ή να εξαπατηθήκαμε ή να φανήκαμε άτυχοι. Η λύση είναι να αποδεχτούμε αυτό που συνέβη και να προχωρήσουμε. Ακόμα και αν θεωρούμε ότι δεν είμαστε υπεύθυνοι για αυτό που μας συνέβη, η εμπειρία που αποκομίσαμε μπορεί να μας κάνει σοφότερους και να μας χρησιμεύσει στο να αποφύγουμε παρόμοιες περιπτώσεις στο μέλλον. Ακόμα και έτσι πλέον αναλαμβάνουμε την ευθύνη του να μη μας συμβούν παρόμοια πράγματα.

Αντίστοιχα είναι άσκοπο να κατηγορούμε τον εαυτό μας για τα πράγματα στο παρελθόν που μπορεί να θεωρούμε εμάς υπεύθυνους. Το παρελθόν δεν υπάρχει πια. Μπορούμε να πάρουμε τα μαθήματα μας από αυτό και να τα εφαρμόσουμε στο παρόν μας. Μια βασική προϋπόθεση για όλα τα παραπάνω είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι κάθε δράση μας έχει μια συνέπεια είτε στο παρόν είτε στο μέλλον. Αναλαμβάνοντας την ευθύνη αυτών των συνεπειών και συνειδητοποιώντας την σχέση αιτία αποτελέσματος των δράσεων μας , μπορούμε να σχεδιάσουμε με επιτυχία το επιθυμητό μέλλον μας και να υπολογίσουμε το πιθανό ρίσκο αποφεύγοντας απρόσμενες απογοητεύσεις.

Τέτοιες συμπεριφορές συνιστούν την πλήρη ανάληψη ευθύνης της ζωής μας. Μπορούμε δούμε αυτήν την συνειδητοποίηση σαν ένα σπουδαίο δώρο το οποίο θα μας προσφέρει την υπέροχη αίσθηση της ελευθερίας.

  • Μας βοηθάει να αποδεχθούμε τη ζωή με όλες τις προκλήσεις της, τις χαρές και τις λύπες.
  • Μας βοηθάει να επιλέξουμε από μια ποικιλία αντιδράσεων σε εκείνη την αντίδραση που ικανοποιεί καλύτερα τη συναισθηματική μας ευημερία.
  • Μας βοηθάει να σταματήσουμε να κατηγορούμε τους άλλους για τις καταστάσεις που βιώνουμε και βοηθάει στην βελτίωση των σχέσεών μας.
  • Μας βοηθάει να επιλέξουμε συνειδητά προσωπικούς στόχους και να κατευθυνθούμε καλύτερα προς αυτούς, αφαιρώντας σημαντικά εξωτερικά εμπόδια.
  • Μας βοηθάει στην προσωπική μας ισορροπία σε ψυχολογικό και συναισθηματικό επίπεδο.
  • Μας βοηθάει να ζήσουμε τη ζωή μας με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και πληρότητα.

Το life coaching μπορεί να βοηθήσει στα παραπάνω, μέσω των ερωτήσεων του coach που οδηγούν στη συνειδητοποίηση της παρούσας κατάστασης και την μετάβαση στην κατάσταση ανάληψης της προσωπικής ευθύνης του coachee. Ο μη συμβουλευτικός/μη κατευθυντικός τρόπος που λειτουργεί το life coaching, εξασφαλίζει ότι ο coachee κάνει κτήμα του αυτόν τρόπο σκέψης, διατηρώντας διαχρονικά αυτήν τη στάση ζωής.

 

Συνεργασία στο Life Coaching

12063591_395873847289667_5030720726216348477_n

Λίγα λόγια για τον τρόπο εργασίας μας στο lifecoaching.gr

– Στην πρώτη δωρεάν ενημερωτική συνεδρία, ενημερώνεται ο συνεργάτης/πελάτης για τον τρόπο που λειτουργεί το coaching, τον κώδικα δεοντολογίας, το γεγονός ότι το coaching απευθύνεται σε ψυχικά υγιείς ανθρώπους και δεν αποτελεί ούτε καθοδήγηση αλλά ούτε και θεραπεία. Στη συνέχεια γίνεται μια εκτενής αναφορά από τον συνομιλητή σε αυτό που τον απασχολεί και εξετάζουμε και οι δύο αν το life coaching είναι κατάλληλο για αυτήν την περίπτωση.
-Στην επόμενη συνεδρία μπορεί να υπάρξει μια μικρή συνέντευξη με το ιστορικό του συνομιλητή και συζήτηση για γεγονότα ή ανθρώπους στη ζωή του που τον έχουν επηρεάσει θετικά. Μιλάμε για τα όνειρα του και για το πώς φαντάζεται τον ιδανικό του εαυτό.
– Στη συνέχεια, ανακαλύπτουμε τις προσωπικές του αξίες και εκείνα τα πράγματα που τον ενδιαφέρουν και τον κάνουν να αισθάνεται συντονισμένος με τον σκοπό της ζωής του. Αξιολογούμε την παρούσα κατάσταση σε όλους τους τομείς της ζωής του και ψάχνουμε για περιόδους που κάποιος από αυτόν τον τομέα ήταν στα καλύτερά του.
-Εξετάζουμε το επιθυμητό μέλλον ώστε ο συνεργάτης μας να ξεδιπλώσει όλο το δυναμικό του και κάνουμε μια άσκηση οραματισμού ώστε να μπορέσει να το φανταστεί και να κινητοποιηθεί προς τα εκεί
-Σε άλλη συνεδρία ο συνομιλητής μας ανακαλύπτει τα δυνατά του σημεία, τα σημεία του προς βελτίωση και ανάπτυξη, τις ευκαιρίες που του παρουσιάζονται να κατευθυνθεί προς τη ζωή που θέλει και τις πιθανές απειλές που θα βρει στο δρόμο του. Εδώ γίνεται και μια μελέτη στα πρόσωπα που πιθανώς να τον βοηθήσουν στην επίτευξη των στόχων του.
-Καταλήγοντας στο επιθυμητό μέλλον, σχεδιάζουμε το πλάνο δράσης και το πώς θα φτάσει ο συνεργαζόμενος από την παρούσα κατάσταση στην καινούργια φάση της ζωής του. Σε αυτό το σημείο ξαναφαντάζεται τη ζωή του έχοντας πετύχει αυτό το στόχο.
– Ορίζουμε το χρονοδιάγραμμα για το πλάνο δράσης, ορίζουμε ενδιάμεσα βήματα και τον τρόπο που θα καταλάβει ο συνεργαζόμενος ότι ολοκλήρωσε το κάθε βήμα.
– Τέλος ο συνομιλητής μας βρίσκει μέσω των ερωτήσεων μας τον τρόπο ζωής που τον εκφράζει και ο οποίος θα τον βοηθήσει να κρατήσει διαχρονικά τις αλλαγές που πέτυχε!

Όλα τα παραπάνω βασίζονται σε επιστημονικές μεθόδους και τεχνικές που έχουν να κάνουν με εφαρμογή της θετικής ψυχολογίας, της θεωρίας των αλλαγών, της μάθησης ενηλίκων αλλά και των πρόσφατων ανακαλύψεων της νευροφυσιολογίας.

Παρόλο που τα παραπάνω αποτελούν μεθόδους που θα βρει ο καθένας σε βιβλία του είδους,όμως η προσωπική προσέγγιση του κάθε coach και η σχέση εμπιστοσύνης που αναπτύσσεται μεταξύ του συνομιλητή και του coach είναι το βασικότερο συστατικό, καθώς είναι το κύριο μέσο για την επιτυχία των παραπάνω.
Περιμένω την επικοινωνίας σας στο info@lifecoaching.gr ή στο 6972426623 για οποιαδήποτε διευκρίνηση ή για προσωπική συνάντηση ενημέρωσης.

Μίλτος Τσιάκαλος PhD

Εκπαιδευτής, Life coach

Εμπειρία και αλλαγή

wall

Λες πως θέλεις να αλλάξεις. Λες πως έχεις κουραστεί. Λες πως έχεις απογοητευτεί από τις τόσες αποτυχημένες προσπάθειες. Λες πως το μόνο, που έχεις κερδίσει μέχρι τώρα είναι μια απίστευτη ικανότητα στην κατασκευή φθηνών δικαιολογιών.

Νομίζω έχει φτάσει η κατάλληλη στιγμή. Τώρα που όλες οι δικαιολογίες έχουν στερέψει και κάθε φορά, που κοιτάζεσαι στον καθρέφτη χαμηλώνεις το βλέμμα σου. Τώρα, που πιστεύεις πως τίποτε άλλο δεν περνάει από το χέρι σου, τώρα είναι η στιγμή να κοιτάξεις τον εαυτό σου κατάματα και να του υποσχεθείς πως δεν θα τα παρατήσεις. Θα προσπαθήσεις κι άλλο. Πιο στοχευμένα και πιο συνειδητά. Με ένα πιο συγκεκριμένο πλάνο. Με πιο ξεκάθαρα θέλω. Πιο μεγάλη πίστη και πιο ισχυρή θέληση.

Το γεγονός ότι μέχρι τώρα δεν τα έχεις καταφέρει, σου δίνει κάποια πολύτιμα μαθήματα αυτογνωσίας. Σε κάνει γνώστη μεθόδων, που τελικά δεν έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Τώρα επομένως, ξέρεις τι δεν έχει νόημα να επαναλάβεις. Ξέρεις τι δεν πρέπει να κάνεις με τον ίδιο τρόπο. Ξέρεις τι δεν θέλεις. Ξέρεις πώς δεν θέλεις να ξανανιώσεις.

Τώρα είναι η στιγμή να βάλεις μια μεγάλη τελεία στο πριν και να ξεκινήσεις με αισιοδοξία να γράψεις ένα καινούριο κεφάλαιο στη ζωή σου. Είσαι εδώ. Θέλεις να αλλάξεις και να φτάσεις κάπου αλλού. Γνωρίζεις πού. Το μόνο, που σου μένει λοιπόν, είναι να ξαναπροσπαθήσεις.

Ξεκίνα. Σκέψου διαφορετικές προσεγγίσεις . Σχεδίασε διαφορετικά τον τρόπο, που θα χρησιμοποιήσεις τον εαυτό σου για να πετύχεις όσα επιθυμείς. Και κυρίως, πίστεψε ξανά σε σένα. Δώσε αξία σε αυτή την καινούρια προσπάθεια. Αγκάλιασε τα προηγούμενα λάθη και κάνε τα συμμάχους στον καινούριο αγώνα σου. Αγάπησε τον εαυτό σου γιατί είναι μαχητής. Ακόμα και λαβωμένος, ακόμα και γονατιστός, βρίσκει το θάρρος, να σηκωθεί και να ξαναμπεί στη μάχη. Γιατί η μάχη αυτή θα τον οδηγήσει πιο κοντά σε αυτό, που πραγματικά είναι. Στη ζωή, που έχει ονειρευτεί να ζήσει. Σε όσα του αξίζουν.

Μαρία Καλαμαρά – Life Coach

Εγγραφή στις ενημερώσεις μας

Καταχωρήστε το email σας για να ενημερώνεστε για επερχόμενα ομαδικά εργαστήρια, ομιλίες και δράσεις σχετικά με το Life Coaching :

Βρείτε μας στα Social Media

Visit Us On FacebookVisit Us On LinkedinVisit Us On YoutubeVisit Us On Instagram