Αρχείο δημοσιεύσεων

life coaching > Θέτοντας όρια

 

leader_children

Τα όρια είναι οι κανόνες που θέτουμε σε σχέση με τον προσωπικό μας χώρο και τα οποία αναμένουμε από τους γύρω μας να σέβονται. Σαν προσωπικό χώρο ορίζουμε τα θέματα που έχουν να κάνουν με την διαχείριση του χρόνου μας, των συναισθημάτων μας, του σώματός μας και των σχέσεών μας.

Είναι λογικό, οι άνθρωποι με τους οποίους σχετιζόμαστε να μην μπορούν να αναγνωρίσουν τα όρια μας εκτός και αν είναι ξεκάθαρα στον τρόπο με τον οποίον τα επικοινωνούμε σε αυτούς.

Για παράδειγμα, τα παιδιά προσπαθούν διαρκώς να ελέγξουν τα όρια των γονιών τους με τις ‘αταξίες τους’ περιμένοντας τον γονιό να τα σταματήσει ή να τα διορθώσει. Πόσες φορές δεν παρακαλάνε τους γονείς για ‘5 λεπτά ακόμη’ στο να μείνουν στην παιδική χαρά, στο πάρτι των φίλων τους ή να πάρουν παράταση για τον βραδινό ύπνο;

Στην περίπτωση που τα παιδιά δεν έχουν μάθει στο να υπακούνε σε όρια από τους γονείς, αποκτούν συνήθως μια αβέβαια εικόνα για τον εαυτό τους, νιώθουν ανασφαλή σε σχέση με τους άλλους και δεν μπορούν να αναπτύξουν μια σχέση εμπιστοσύνης με τον έξω κόσμο. Όταν οι γονείς εγκαθιδρύουν γνωστά και σαφή όρια στα παιδιά, αυτά αισθάνονται ασφάλεια και μεγαλώνουν μαθαίνοντας να σέβονται και τα όρια και των άλλων ανθρώπων με τους οποίους σχετίζονται ή θα σχετισθούν στο μέλλον.

Το να θέτουμε υγιή όρια, μας κάνει να αισθανόμαστε ασφαλής, να έχουμε λιγότερο στρες και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση σε σχέση με τον εαυτό μας και τους γύρω μας. Χρησιμοποιούμε την φράση ‘υγιή όρια’ για να δείξουμε ότι θέτοντας όρια μπορεί να παρέχουμε ασφάλεια στον εαυτό μας ωστόσο η υπερβολή σε αυτά μπορεί να μας απομονώσει από τις σχέσεις μας οι οποίες είναι εξίσου σημαντικές για την προσωπική μας ανάπτυξη και ευτυχία.

Πολλές φορές δυσκολευόμαστε να θέσουμε όρια ή θεωρούμε ότι αυτά θα τεθούν από μόνα τους σε συνδυασμό με την καθημερινότητά μας.

Για παράδειγμα πολλοί από μας δυσκολευόμαστε να βρούμε χρόνο για τις προσωπικές μας ασχολίες (διάβασμα, γράψιμο, γυμναστική, ατομική περιποίηση) λόγω της βαρύτητας που μπορεί να δίνουμε στη δουλειά, στην οικογένεια ή στις κοινωνικές επαφές μας. Για μερικούς αυτό μπορεί να μην αποτελεί πρόβλημα, ωστόσο για άλλους μπορεί να είναι μια μεγάλη πηγή άγχους.

Το life coaching μπορεί να βοηθήσει στην αναγνώριση των ορίων του καθενός, στην καταγραφή τους, στην ιεράρχηση της σημαντικότητας τους σε κάθε τομέα της ζωής μας, στην επικοινωνία τους με τους γύρω μας και τέλος στο σχεδιασμό των τρόπων δράσης στην περίπτωση που αυτά τα όρια  καταπατούνται.

Η αναγνώριση των ορίων μας έχει να κάνει με το τι θεωρούμε αποδεκτό για μας όπως επίσης και ποιες συμπεριφορές των άλλων που επηρεάζουν τις ζωή μας θεωρούμε ως μη αποδεκτές. Στη συνέχεια σειρά έχει η ενημέρωση όσων εμπλέκονται με εμάς για αυτά τα όρια και τέλος η επικοινωνία για το ποιες θα είναι οι αντιδράσεις σε περίπτωση που αυτά τα όρια δεν τηρούνται.

Για παράδειγμα αναγνωρίζω ότι για μένα είναι αποδεκτό ένα ήρεμο περιβάλλον στο σπίτι που μένω, δεν είναι αποδεκτές οι φωνές και οι βίαιες πράξεις από τον/την σύντροφο μου, το επικοινωνώ στον άλλον σε μία συζήτηση που και οι δύο είμαστε ήρεμοι και ενημερώνω ότι στην περίπτωση που αυτά τα όρια μου δεν γίνουν σεβαστά θα φύγω από την χώρο ή την ίδια τη σχέση.

Τα όρια φυσικά μπορούν να είναι ελαστικά ανάλογα με την κάθε περίπτωση αφού μια ζωή με αυστηρά όρια θα ήταν αρκετά βαρετή για πολλούς από εμάς. Τα όρια μπορούμε να τα αλλάζουμε όταν το επιλέγουμε συνειδητά και όχι λόγω εξωτερικών πιέσεων που ανταποκρίνονται σε ανάγκες άλλων. Για παράδειγμα όταν περιμένουμε ένα σημαντικό επαγγελματικό τηλέφωνο και έχουμε θέσει ως όριο τις 6 μ.μ. για να απαντάμε σε τέτοιου είδους τηλέφωνα, μπορούμε να κάνουμε την εξαίρεση. Ή αν το παιδί μας περνάει καταπληκτικά σε ένα πάρτι και έχουμε θέσει σαν όριο τις 9 μ.μ θα μπορούσαμε να μείνουμε λίγο παραπάνω, ή αν δούμε εκείνη την τέλεια τούρτα με σαντιγί …

Εξάλλου όλα τα παραπάνω είναι θέμα ιεράρχησης…

Μίλτος Τσιάκαλος

Μεγαλώνοντας παιδιά και αποτελεσματικούς ηγέτες

leader_children

Στα πλαίσια της αγάπης μας προς τα παιδιά μας, πολλές φορές είτε εν αγνοία μας είτε ηθελημένα μπορεί να τους θέσουμε εμπόδια στο να εξελιχθούν σε ικανούς και αποτελεσματικούς ηγέτες.

Μερικά από αυτά παραθέτουμε στη συνέχεια.

1 . Δεν αφήνουμε τα παιδιά μας να ριψοκινδυνεύσουν

Ζούμε σε μία κοινωνία που μας προειδοποιεί για κάθε κίνδυνο. Το ίδιο κάνουμε και εμείς στα παιδιά μας. Η άποψη ‘η ασφάλεια πάνω από όλα’ ενισχύει τον φόβο μας ότι τα παιδιά μας θα πάθουν κάτι ‘κακό’ με αποτέλεσμα να κάνουμε ό, τι μπορούμε για να τα προστατεύσουμε. Αυτό είναι και ένα μέρος του ρόλου μας ως γονείς, ωστόσο αρκετές φορές μπορεί να φτάσουμε σε σημείο να τα υπερπροστατεύουμε κάτι που φαίνεται να έχει αρνητική επίδραση στην ανάπτυξη των παιδιών μας. Οι έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά που δεν παίζουν στον ανοιχτό χώρο και προστατεύονται ακόμα και από μια απλή γρατζουνιά, συχνά αντιμετωπίζουν αυξημένη πιθανότητα για φοβίες ως ενήλικες .

Τα παιδιά πρέπει να πέσουν μερικές φορές για να μάθουν ότι είναι φυσιολογικό να πέφτεις. Οι έφηβοι πρέπει πιθανώς να χωρίσουν από μία στενή σχέση για να εκτιμήσουν τη συναισθηματική ωριμότητα που απαιτούν οι μακροχρόνιες σχέσεις . Εάν ως γονείς αφαιρέσουμε πλήρως το ρίσκο από τη ζωή των παιδιών, πιθανώς μεγαλώνοντας να αναπτύξουν υψηλή αλαζονεία και χαμηλή αυτοεκτίμηση σε ηγετικούς ρόλους που πιθανώς να αναλάβουν.

2. Επεμβαίνουμε πολύ γρήγορα στις δυσκολίες τους
Η σημερινή γενιά των νέων ανθρώπων δεν έχει αναπτύξει ορισμένες από τις δεξιότητες που είχαν αναπτύξει όσοι ήταν παιδιά πριν από 30 χρόνια επειδή οι σημερινοί γονείς ασχολούνται πολύ περισσότερο από τους γονείς της προηγούμενης γενιάς (που είχαν να αντιμετωπίσουν βασικότερες ανάγκες) με το να αναλύουν και να λύνουν τα προβλήματα των παιδιών τους. Όταν επεμβαίνουμε πολύ γρήγορα και παρέχουμε άπλετη βοήθεια στα παιδιά μας, τους αφαιρούμε την δυνατότητα να ζήσουν τη δυσκολία και να προσπαθήσουν να την επιλύσουν μόνα τους με τους διαθέσιμους πόρους. Εδώ προκαλούμε την απώλεια μιας σημαντικής δεξιότητας ενός ηγέτη, όπως την αντιμετώπιση και την προσαρμογή στις δυσκολίες. Αργά ή γρήγορα, τα παιδιά συνηθίζουν να έχουν κάποιον ‘από μηχανής Θεό’: “Αν αποτύχω ή δεν τα καταφέρνω, ένας ενήλικας θα εξομαλύνει τα πράγματα και θα αφαιρέσει τις τυχόν συνέπειες”. Κάτι τέτοιο όμως σπάνια θα συμβεί στην ενήλικη ζωή τους με αποτέλεσμα ή να γίνουν ανεύθυνοι ενήλικες ή να εξαρτώνται συνεχώς από κάποιον άλλον για να λύνουν τα προβλήματά τους.

3. Ενθουσιαζόμαστε μαζί τους πολύ εύκολα

Οι θεωρίες για το θετικό της ανάπτυξης της αυτοεκτίμησης των παιδιών έχουν τις ρίζες του μερικές δεκαετίες πριν.

Είναι αρκετά διαδεδομένη ή άποψη ότι αυξάνοντας την αυτοπεποίθηση των παιδιών τα βοηθάμε να ανταπεξέλθουν καλύτερα στο σχολείο, στην καθημερινότητα και αισθάνονται περισσότερο χαρούμενα.

Οι πρόσφατες έρευνες δείχνουν ωστόσο, ότι αυτό έχει κάποιες αρνητικές συνέπειες, δεδομένου ότι όταν τα παιδιά βγαίνουν στην πραγματική ζωή που δέχονται πιο ‘αντικειμενικές’ κρίσεις,  απογοητεύονται πολύ εύκολα διαπιστώνοντας ότι πρέπει να προσπαθήσουν λίγο ή πολύ περισσότερο από αυτό που είχαν συνηθίσει.

Αυτό που φαίνεται να έχει περισσότερη σημασία είναι η ανάπτυξη της εμπιστοσύνης στις δυνατότητές τους και στις δεξιότητές τους και όχι τόσο στην εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους.

4. Επιτρέπουμε στις ενοχές μας για το αν είμαστε καλοί γονείς να εμποδίσουν την σωστή καθοδήγηση

Τα παιδιά δε χρειάζεται να μας αγαπάνε όλη την ώρα και κάθε λεπτό. Αν τους πούμε ‘όχι’ ή ‘όχι τώρα’ θα ξεπεράσουν γρήγορα την απογοήτευση και θα καταλάβουν ότι υπάρχουν πράγματα που είναι εξίσου σημαντικά από την απαίτησή τους εκείνη τη στιγμή (όπως το να ξεκουράζεται ο γονιός τους ή να έχει προσωπικό χρόνο για κάποιες δικές του ασχολίες). Επίσης αντίστοιχα πρέπει να τα μάθουμε να παίρνουν την επιβράβευση όταν πραγματικά την αξίζουν και όχι άνευ όρων. Για παράδειγμα όταν έχουμε δύο παιδιά και το ένα κάνει κάτι που αξίζει επιβράβευση, αισθανόμαστε άσχημα να μην επιβραβεύσουμε και το άλλο. Έτσι τα παιδιά θα μάθουν ότι η ανταμοιβή τους εξαρτάται από τις πράξεις τους. Προσπαθήστε να μην συνδέσετε επίσης την επιβράβευση με υλικές απολαβές (π.χ. δώρα, εκδρομές) γιατί έτσι τα παιδιά πιθανώς να μην μπορούν να κινητοποιηθούν για την προσωπική τους ευχαρίστηση ή από την αγάπη τους για κάτι αλλά να το κάνουν για να κερδίσουν κάτι υλικό.

5. Δε μοιραζόμαστε τις αποτυχίες του παρελθόντος

Οι υγιείς έφηβοι θέλουν να ανοίξουν τα φτερά τους και να δοκιμάσουν τις δυνατότητές τους σε διάφορους τομείς της ζωής τους .

Εμείς ως ενήλικες πρέπει να τους αφήσουμε να το κάνουν, όμως αυτό δε σημαίνει ότι δε μπορούμε να τους βοηθήσουμε με την πείρα μας σε κάποια θέματα χωρίς ωστόσο να τους προκαταλάβουμε με τις πεποιθήσεις που πιθανώς να μας έχουν δημιουργηθεί. Μοιραστείτε μαζί τους τα λάθη σας σε αντίστοιχες καταστάσεις που κάνατε όταν εσείς ήσασταν στην ηλικία τους κατά τρόπο που να τους βοηθά να μάθουν να κάνουν καλές επιλογές . Αποφύγετε τα αρνητικά διδάγματα που έχουν να κάνουν με το κάπνισμα, το αλκοόλ, τις παράνομες ουσίες κ.λπ. Επίσης, τα παιδιά πρέπει να προετοιμαστούν για να αντιμετωπίσουν πιθανά σφάλματα και τις συνέπειες των αποφάσεών τους. Μοιραστείτε μαζί τους το πώς αισθανθήκατε όταν αντιμετωπίσατε μια παρόμοια εμπειρία, τι ήταν αυτό που οδήγησε τις ενέργειές σας καθώς και τα διδάγματα που προκύψαν για εσάς.

6. Συγχέουμε την εξυπνάδα και το ταλέντο με την ωριμότητα

Η νοημοσύνη χρησιμοποιείται συχνά ως μέτρο της ωριμότητας του παιδιού έχοντας σαν αποτέλεσμα πολλοί να υποθέτουν ότι ένα ευφυές παιδί είναι έτοιμο για να λειτουργήσει αποτελεσματικά και στην κοινωνία. Η πραγματικότητα τις περισσότερες φορές διαφέρει, καθώς η υψηλή νοημοσύνη ή το ταλέντο σε κάποιον τομέα μπορεί να αποτελεί ένα μικρό μέρος από τις δεξιότητες που χρειάζεται ένας άνθρωπος για να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Δείτε και πρόσφατες θεωρίες Gardner (Πολλαπλή νοημοσύνη), Goleman (Συναισθηματική νοημοσύνη). Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ηλικία που ένα παιδί θεωρείται ώριμο για να αποκτήσει διάφορες ελευθερίες, ωστόσο η ομαλή ανάπτυξή του σε όλους τους τομείς της ζωής του και η ικανότητά του να καταλαβαίνει και να αναλύει τις καταστάσεις που βιώνει όπως επίσης και η ικανότητα του να προσαρμόζεται σε αυτές ή να βρίσκει λύσεις είναι ένας καλός δείκτης.

7. Δεν κάνουμε πράξη όσα λέμε

Ως γονείς και ως ικανοί ηγέτες της οικογένειάς μας, είναι ευθύνη μας να είμαστε συνεπείς σε αυτά που λέμε και που τελικά κάνουμε. Αυτό θα βοηθήσει τα παιδιά μας να παραδειγματιστούν ώστε να είναι αξιόπιστα και υπεύθυνα για τα λόγια και τις πράξεις τους. Δώστε βάση σε πιθανές παρατηρήσεις των γύρω σας για ασυμφωνία λόγων και πράξεων γιατί αν αυτοί τα παρατηρούν έστω και σε μικρό βαθμό τα παιδιά θα τα παρατηρούν στο μέγιστο.

Μη φοβάστε να αλλάξετε κάποιες επιλογές σας αν αυτές δε συμφωνούν με κάποιες αξίες που έχετε εκφράσει στα παιδιά σας όπως επίσης μη φοβάστε να αλλάξετε κάποιες αξίες αν δείτε ότι αυτές δε συμφωνούν πλέον με τον τρόπο ζωής σας. Έτσι τα παιδιά μπορούν να πάρουν ένα διπλό μάθημα. Ότι μπορούμε να επανεκτιμούμε τις καταστάσεις και να αλλάζουμε την πορεία μας αλλά και να παραδεχόμαστε τα λάθη μας χωρίς να μένουμε προσκολλημένοι σε θεωρητικολογίες που τελικά δε μπορούν να ισχύουν στην καθημερινή μας ζωή.

Το life coaching μπορεί να βοηθήσει να βελτιώσετε τον τρόπο που μεγαλώνετε τα παιδιά σας, βοηθώντας σας να καταλάβετε τις αξίες σας, να σας αντικατοπτρίσει τον τρόπο συμπεριφοράς σας απέναντι στα παιδιά σας όπως, να σας βοηθήσει να αφαιρέσετε πιθανά εμπόδια από την επιτυχία του στόχου που έχετε για αυτά όπως επίσης να πετύχετε ισορροπία σε όλους τους τομείς της ζωής (εργασία, οικογένεια, φίλοι, προσωπικός χρόνος) ώστε να απολαμβάνετε με επίγνωση και αυθεντικότητα τη σχέση σας με τα παιδιά σας.

lifecoaching.gr

Ας μάθουμε στα παιδιά μας να πετάνε

Pilot-kid

Πολλοί γονείς, είμαστε σαν πιλότοι που έχουν τα παιδιά μας  επιβάτες στην πτήση μας.

Πετάμε σε διαδρομές που μας έδειξαν οι δικοί μας γονείς ή ακόμα και σε καινούργιες αν είμαστε λίγο πιο τολμηροί .

Τα παιδιά μας παρακολουθούν τα τοπία και τα θαυμάζουν από το παράθυρο. Ωστόσο ποτέ δεν τα παίρνουμε μαζί μας στο πιλοτήριο. Όταν γερνάμε βάζουμε τα παιδιά μας σε ένα άλλο αεροπλάνο και τους πληρώνουμε το εισιτήριο.

Ποιες είναι οι επιλογές των παιδιών μας τότε;

Ή να μείνουν πάντα επιβάτες και κάποιος άλλος πιλότος να τους πηγαίνει στις δικές του διαδρομές, ή να πιάσουν το πηδάλιο και να πέσουν ή να προσπαθήσουν να μάθουν να πιλοταρουν στον αέρα με κάποιον που ξέρει, τυχαίνει να βρίσκεται στο αεροπλάνο και θέλει να τους βοηθήσει.

Ας κάνουμε τα παιδιά μας συνοδηγούς στο ταξίδι μας όσο είναι καιρός ώστε μεγαλώνοντας να πετάνε ανεξάρτητα στις δικές τους διαδρομές!

Εγγραφή στις ενημερώσεις μας

Καταχωρήστε το email σας για να ενημερώνεστε για επερχόμενα ομαδικά εργαστήρια, ομιλίες και δράσεις σχετικά με το Life Coaching :

Βρείτε μας στα Social Media

Visit Us On FacebookVisit Us On LinkedinVisit Us On YoutubeCheck Our FeedVisit Us On Google Plus