Αρχείο δημοσιεύσεων

Θέτοντας στόχους που μας κάνουν να νιώθουμε ευτυχισμένοι

heart_target

Οι περισσότεροι από εμάς όταν θέτουμε κάποιους στόχους στη ζωή μας βιώνουμε άλλοτε θετικά και άλλοτε αρνητικά συναισθήματα. Πρόσφατες έρευνες (δείτε παραπομπή στο τέλος του άρθρου) αναλύουν τον μηχανισμό με τον οποίον αυτά τα συναισθήματα προκύπτουν και προσπαθούν να διαχωρίσουν τις συνθήκες που ικανοποιούνται σε κάθε περίπτωση.

Συνήθως ο τρόπος μέσα από τον οποίον προκύπτουν αποτελεί και δείκτη πρόγνωσης για την επιτυχία τους και τη χρονική διάρκεια που διατηρείται το αποτέλεσμά τους.

Στόχοι που μας κάνουν να νιώθουμε πιο ευτυχισμένοι, πετυχαίνονται πιο εύκολα και διατηρούνται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα:

  • Προέρχονται από τη θετική αντιμετώπιση, την εικόνα που έχουμε για το μέλλον, τα όνειρα και τις επιλογές που βλέπουμε μπροστά μας.
  • Εστιάζουν στα δυνατά μας σημεία και έχουν να κάνουν με την αισιοδοξία.
  • Έχουν να κάνουν με τη δοκιμή νέων δυνατοτήτων, τον πειραματισμό και το να βγούμε από τη ζώνη που νιώθουμε άνετα.
  • Ενισχύουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα και την αίσθηση ευημερίας

 

Στόχοι που μας κάνουν να νιώθουμε στρεσαρισμένοι και συνήθως δεν έχουν διάρκεια αν τους πετύχουμε:

  • Προέρχονται από τη επιφυλακτική στάση, τον φόβο και από βασίζονται στις προϋπάρχουσες και τις τωρινές μας εμπειρίες.
  • Γίνονται συνήθως από υποχρέωση, γιατί μας το ζητάνε οι άλλοι και εστιάζουν στο πώς ‘πρέπει’ να είμαστε.
  • Εστιάζουν στη βελτίωση των αδυναμιών μας και συνδυάζονται με απαισιόδοξη στάση.
  • Κινούνται μέσα στη ζώνη που νιώθουμε άνετα με τον εαυτό μας.
  • Αποδυναμώνουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα και την ενισχύουν την αίσθηση άγχους

 

Σκοπός του life coaching με τη μεθοδολογία του αλλά και με τη σχέση που αναπτύσσεται με τον life coach, είναι να βοηθήσει στη σωστή στοχοθεσία , αναδεικνύοντας αυτούς τους στόχους που προκύπτουν από την πρώτη κατηγορία, πετυχαίνοντας έτσι την αίσθηση ευημερίας του coachee αλλά και το διαχρονικό αποτέλεσμα της επιθυμητής αλλαγής.

 

Μίλτος Τσιάκαλος

Life Coach

 

Παραπομπές:

Boyatzis, R. E., Rochford, K., & Taylor, S. (2015). The Role of the Positive and Negative Emotional Attractors in Vision and Shared Vision: Toward Effective Leadership, Relationships and Engagement. Frontiers in Psychology, 6

Τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίας στο life coaching;

Συνεργασία

Οι συνεδρίες στο life coaching διαρκούν συνήθως για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, συνήθως μεταξύ 45 και 60 λεπτών αν και μερικές μπορεί να διαρκέσουν και παραπάνω αν η συζήτηση περιέχει μια νοηματική ενότητα και η συνέχισή της διευκολύνει τη ροή της συνεργασίας (για παράδειγμα η αρχική συνέντευξη).

Οι συνεδρίες μπορούν να πραγματοποιηθούν μέσω τηλεφώνου, πρόσωπο με πρόσωπο, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, μέσω Skype και περιστασιακά μέσω άμεσων μηνυμάτων. Προσωπικά προτιμώ την συνεδρία πρόσωπο με πρόσωπο καθώς ο life coach μπορεί να λάβει όλα τα μηνύματα του coachee π.χ. κινήσεις, μορφασμούς.(Λεκτικά και Εξωλεκτικά Μηνύματα)

Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας, θα συζητήσουμε σχετικά με το πώς θέλετε να ζείτε τη ζωή σας, με ποιες περιοχές είστε δυσαρεστημένοι και πώς θα θέλατε να δείτε τον εαυτό σας μετά από τη συνεργασία μας.

Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας, μπορεί να σας τεθούν ερωτήματα που μπορεί να αμφισβητήσουν τον τρέχοντα τρόπο σκέψης σας ή/και την οπτική σας γωνία, το οποίο αποτελεί και μέρος της συνεργασίας αν ο coach θεωρεί ότι μέσω αυτών των ερωτημάτων μπορείτε να προχωρήσετε τη ζωή σας.

Δεν θα σας δοθούν συμβουλές  ούτε θα αναγκαστείτε να πάρετε αποφάσεις με τις οποίες δεν αισθάνεστε άνετα και όλες οι συνεδρίες είναι εμπιστευτικές, επιτρέποντάς σας να εξερευνήσετε τις σκέψεις σας και τον τρόπο δράσης σας εντελώς ιδιωτικά.

Μίλτος Τσιάκαλος

life coach

Life Coaching και Θετική Ψυχολογία

positive psychology

Η Θετική Ψυχολογία (Martin Seligman 1942-      Αμερικανός Ψυχολόγος) είναι η επιστήμη, η οποία προτρέπει να:

  • Ασχολούμαστε με τις Δυνάμεις, όχι μόνο με τις Αδυναμίες του ατόμου.
  • Ενδιαφερόμαστε να επενδύσουμε στο να χτίσουμε πάνω στα όμορφα κομμάτια της ζωής, και όχι μόνο να επιδιορθώσουμε τα άσχημα.
  • Ενδιαφερόμαστε να γίνουν οι ζωές των ανθρώπων γεμάτες νόημα, ενισχύοντας τα ταλέντα του καθενός, εκτός του να επουλώσουμε την όποια παθολογία υπάρχει.

Ο Seligman, σύμφωνα με τα όσα γράφει στο βιβλίο του «Flourish», καταλήγει στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν πέντε συστατικά για την ευημερία («well being») , το γνωστό ακρωνύμιο P.E.R.M.A.

  • Positive emotion —Θετικό συναίσθημα
  • Engagement —Δέσμευση
  • Relationships —Σχέσεις
  • Meaning —Νόημα
  • Achievement — Επίτευγμα

Με παρόμοιο τρόπο θα μπορούσαμε να πούμε ότι κινούμαστε στο  Life Coaching.

Κατά τη διάρκεια των αρχικών συνεδριών , πρωταρχικό μέλημά μας είναι να ενισχύσουμε την αυτοεικόνα του Coachee. Να αποκτήσει θετική αντίληψη για τη ζωή του και την μέχρι τώρα πορεία του. Να αποδεχτεί ότι το παρελθόν πέρασε και δεν πρέπει πλέον να του καθορίζει το παρόν και πολύ περισσότερο το μέλλον. Να δει κάτω από νέο πρίσμα τις Δυνατότητές του και να μη σταθεί στα αδύνατα σημεία του.

Έπειτα, θα πρέπει να βρούμε τι δίνει νόημα στη ζωή του, ποιες είναι οι αξίες, που καθορίζουν τις ενέργειές του και δεν μπορεί να πράξει αν αυτές δεν ικανοποιούνται. Τί αγαπάει, τί θαυμάζει, τί ονειρεύεται. Ποια είναι τα πιστεύω του, τί τον κάνει να αισθάνεται αισιόδοξος, τί τον κάνει να ελπίζει.

Επίσης, ενισχύουμε και καλλιεργούμε την πίστη και την αγάπη προς τον εαυτό του και αυτά τα στοιχεία τον προκαλούμε να τα καθρεφτίσει  στις σχέσεις με την οικογένειά του, τους φίλους, τους συναδέλφους του , τον ευρύτερο κοινωνικό του περίγυρο.

Το βασικότερο στοιχείο στο Life Coaching, ωστόσο, είναι ο Coachee να έχει ένα στόχο, στον οποίο να είναι διατεθημένος να δεσμευτεί. Ο στόχος του να είναι τόσο σημαντικός για εκείνον, ώστε να εστιάσει όλη την ενέργεια στην τελική επίτευξή του. Να μπορεί να προσπεράσει όλα τα εμπόδια, προκειμένου να φτάσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Να έχει ένα όραμα. Ένα Θέλω, συγκεκριμένο, μετρήσιμο, ελκυστικό, ρεαλιστικό και χρονικά προσδιορισμένο.

Αυτό το επίτευγμα εκτός του ότι θα μεταμορφώνει τη ζωή του, θα αποτελεί για εκείνον μια τόσο σπουδαία προσωπική κατάκτηση, που θα τον γεμίσει ικανοποίηση και αισιοδοξία, ώστε να συνεχίσει για περισσότερα και σπουδαιότερα στο μέλλον. Θα διαμορφώνει μια καινούρια αντίληψη για τον εαυτό του και το πόσα σπουδαία μπορεί να επιτύχει, αν πραγματικά το επιθυμεί.

Μετά την ολοκλήρωση, της διαδικασίας του Life Coaching, το άτομο θα είναι πλέον ένας πιο δυναμικός, αισιόδοξος, επιτυχημένος άνθρωπος, με πίστη στις δυνατότητες και τις προσωπικές, μοναδικές ικανότητές του. Ένας άνθρωπος πιο ισορροπημένος, πιο θετικός, πιο ευτυχής.

Μαρία Καλαμαρά- Life Coach

Τι είναι ευτυχία;

Μήπως για τον καθένα σημαίνει κάτι διαφορετικό;

Κατά τη διάρκεια της ιστορικής πορείας του ανθρώπου, παρατηρούμε ότι η ευτυχία αλλάζει υπόσταση και παίρνει διαφορετικό νόημα ανάλογα με τις συνθήκες. Αν μπορούσες να βρεις τροφή, ώστε να επιβιώσεις, ήταν αρκετό κάποτε, όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση. Σε τέτοιες στιγμές, η επιβίωση και η ελευθερία ανάγονται σε πρωταρχικές αξίες και οι άνθρωποι αρκούνται σε αυτές. Ωστόσο, η ιστορία δείχνει ότι πάντοτε μέσα μας υπάρχει η ανάγκη για κάτι περισσότερο από αυτό.

Ας δούμε τη γνωστή σε όλους Πυραμίδα Αναγκών του Maslow (Αμερικανός ψυχολόγος 1908-1970). Στη βάση της, υπάρχει η βασική ανάγκη, η βιολογική (ανάγκη για νερό, φαγητό, οξυγόνο κλπ). Ανεβαίνοντας, υπάρχει η ανάγκη να νιώθεις ασφάλεια, πιο πάνω η ανάγκη να ανήκεις σε μία ομάδα και ακόμα ψηλότερα η ανάγκη της αυτοεκτίμησης. Στην υψηλότερη βαθμίδα, ωστόσο, βλέπουμε την ανάγκη της Αυτοολοκλήρωσης/Αυτοπραγμάτωσης.

Η ανάγκη Αυτοπραγμάτωσης σημαίνει πως όλοι θέλουμε, έχουμε ανάγκη, να αισθανόμαστε πληρότητα και εσωτερική ισορροπία πραγματοποιώντας τις πνευματικές, ψυχικές και σωματικές δυνατότητές μας.

Το Life Coaching έρχεται να βοηθήσει το άτομο σε αυτό ακριβώς. Να ικανοποιήσει την ανάγκη του να φτάσει το μέγιστο δυναμικό του, μέσω της πλήρους ανάπτυξης των προσωπικών ικανοτήτων του.

Εξετάζει τα χαρίσματα και τις δεξιότητες, που διαθέτει ο καθένας και εστιάζει σε αυτά.

Σημαντικό είναι, να αντιληφθούμε ότι δεν διαθέτουμε όλοι τις ίδιες ικανότητες, αλλά δεν αναζητούμε και όλοι τα ίδια νοήματα στη ζωή.

Ο καθένας ορίζει την ευτυχία διαφορετικά και το σημαντικό είναι να αναγνωρίσεις τι σημαίνει για σένα ευτυχία και να την επιδιώξεις με το δικό σου μοναδικό τρόπο, αξιοποιώντας τα μοναδικά, προσωπικά σου ταλέντα.

Πρώτα απ’ όλα, να πιστέψεις στον εαυτό σου και να τον οδηγήσεις να ξεφύγει σταδιακά από προηγούμενα μοντέλα σκέψης και λειτουργίας, ώστε να ανακαλύψει ή να δημιουργήσει εξαρχής νέους δρόμους βελτίωσης και εξέλιξης.

Το Life Coaching είναι μία μέθοδος, που σε προκαλεί και σε προσκαλεί να δοκιμάσεις μέχρι πού μπορείς να φτάσεις.

Και αυτό είναι κάτι, που μόνο εσύ και κανένας άλλος δεν μπορεί να στο καθορίσει ή να στο επιβάλλει.

Μέσω του Life Coaching θα νιώσεις την υποστήριξη, που χρειάζεσαι για να το πετύχεις. Υποστήριξη, που θα προέλθει από έναν εκπαιδευμένο Coach, ο οποίος μέσω τεχνικών, ασκήσεων, συζήτησης, μοιράσματος και αμοιβαίας εμπιστοσύνης θα σταθεί κοντά σου σε όλη τη διάρκεια της προσωπικής σου ανάπτυξης.

 

Μαρία Καλαμαρά – Life Coach

Και τώρα τι; Life coaching ή οδηγός επαγγελματικού αυτοπροσανατολισμου…

Συζητούσαμε πρόσφατα με τη σύζυγο ενός φίλου. Εδώ και κάποιους μήνες έχει διακόψει την εργασία της λόγω μιας συμφέρουσας αμοιβαίας συμφωνίας αποχώρησης και μετά από 15 χρόνια επιτυχημένης καριέρας στο χρηματοοικονομικό χώρο.
Μετά τον πρώτο καιρό που απόλαυσε την ηρεμία και τη χαλάρωση της μη εργασίας και μετά την ενασχόληση με όλα αυτά που ο καθένας μας ονειρεύεται να κάνει όταν σταματήσει τη δουλειά του (hobby, γυμναστική, ταξίδια) άρχισε να βγαίνει στην επιφάνεια η ανάγκη για τη συνέχιση της εργασίας (και όχι απαραίτητα λόγω οικονομικής ανάγκης).
Σε αυτό το σημείο και μέσα από τη συζήτηση προέκυψε ο έντονος προβληματισμός της σε σχέση με την κατεύθυνση που θα έπρεπε να ακολουθήσει ως προς την νέα καριέρα της.
Παρ όλη την επιτυχία της στο πρότερο κομμάτι του επαγγελματικού της βίου, δεν αισθανόταν σίγουρη για το κατά πόσο θα έπρεπε να ασχοληθεί με το ίδιο αντικείμενο, καθώς όπως παραδέχθηκε , ξεκίνησε με αυτό την επαγγελματική της ζωή και καθώς τα χρόνια περνούσαν και δεδομένης της επιτυχούς ολοκλήρωσης των διαφόρων έργων που αναλάμβανε, δεν προέκυψε ποτέ η ανάγκη να ψάξει αν το συγκεκριμένο επάγγελμα της ταιριάζει, κάτι που συνέβη όμως στην παρούσα συγκυρία που είχε στη διάθεσή της περισσότερο χρόνο για αυτοπαρατήρηση.
Εδώ βλέπουμε να αποκαλύπτεται κάτι πολύ σημαντικό. Το γεγονός ότι είμαστε επιτυχημένοι σε ένα επάγγελμα, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι και αυτό που μας ταιριάζει ή μας κάνει να νιώθουμε χαρούμενοι εξασκώντας το.
Η επιτυχία μας μπορεί να είναι συνάρτηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών μας όπως για παράδειγμα της υπευθυνότητάς μας ή της επιμονής μας να φέρουμε επιτυχώς σε πέρας μια εργασία που αναλαμβάνουμε.
Η εμπειρία δείχνει όμως ότι αργά ή γρήγορα, μια εργασία που στηρίζεται μόνο στα παραπάνω χαρακτηριστικά, όσο καλά και επιτυχημένα και αν την επιτελούμε, πιθανώς να μας εξαντλήσει αφού θα απορροφά πόρους οι οποίοι θα πρέπει να αναπληρώνονται συνεχώς από εξωγενείς πηγές ευχαρίστησης και ικανοποίησης. Αν ωστόσο η ικανοποίηση προέρχεται από την ίδια την εργασία, τότε οι μπαταρίες μας θα αυτοτροφοδοτούνται και θα είναι γεμάτες ώστε να απολαύσουμε πλήρως και τις άλλες πηγές ικανοποίησης (οικογένεια, φίλοι, ερωτική σχέση, Hobby).
Σε αυτό το σημείο μπορεί να προκύψει το γνωστό δίλημμα κατά πόσον πρέπει κανείς να κάνει εργασία το Hobby του. Σε αυτήν την προσέγγιση υπάρχει όμως μια πλάνη.
To hobby συνήθως πραγματοποιείται χωρίς πίεση, χωρίς αυστηρά χρονοδιαγράμματα και χωρίς την ανάγκη παραγωγής χρημάτων για βιοποριστικούς λόγους. Επίσης έχει να κάνει με την συναναστροφή με ανθρώπους που εμείς επιλέγουμε. Αυτοί είναι συνήθως και οι λόγοι που αποτελεί μια ευχάριστη ασχολία. Τα πράγματα όμως αλλάζουν όταν κάποιος έχει να κάνει με απαιτήσεις για τήρηση χρονοδιαγραμμάτων, σταθερή ποιότητα, οικονομική διαχείριση πόρων και συναναστροφή με πελάτες, που (στην καλύτερη των περιπτώσεων) έχουν απαιτήσεις ανάλογες με τα χρήματα που είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν.
Τα παραπάνω πιθανώς να μετατρέψουν το hobby σε μια πιεστική εμπειρία με αποτέλεσμα την μειωμένη απόδοση σε σχέση με αυτή που υπήρχε όταν αυτό εξασκούταν σαν hobby. Επίσης σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να βρεθεί και μια άλλη ασχολία που θα λειτουργεί ως αποσυμπίεση από το αρχικό hobby/εργασία.
Η προσέγγιση του life coaching στην παραπάνω κατάσταση, είναι η ανίχνευση των βασικών αξιών του ενδιαφερόμενου (που συνήθως τoν ακολουθούν από παιδί) μέσω της συζήτησης, της αναδρομής στο παρελθόν και της χρήσης ειδικών ερωτηματολογίων. Αυτές θα αποτελέσουν την πυξίδα για την επιλογή του βέλτιστου επαγγελματικού προσανατολισμού.
Μέσα από στοχευμένες ερωτήσεις αυτοπαρατήρησης, ο life coach θα φέρει στην επιφάνεια εκείνα τα χαρακτηριστικά του ενδιαφερόμενου τα οποία εφόσον τα ενσωματώσει στην μελλοντική του εργασία θα του προφέρουν τον ενθουσιασμό και το πάθος που θα τον οδηγήσουν στη διαχρονική ικανοποίηση και κατά συνέπεια στην επιτυχία του επιλεχθέντος επαγγέλματος.
Τα παραπάνω μπορούν να εφαρμοστούν και στην περίπτωση αιτημάτων για εξεύρεση αντικειμένου σπουδών, ώστε ο ενδιαφερόμενος να επιλέξει μια κατεύθυνση που θα ανταποκρίνεται στα προσωπικά του ταλέντα και αξίες και όχι σε μια κατεύθυνση που θα εκπληρώνει τις επιθυμίες του κοντινού του περιβάλλοντος ή τις προβλέψεις κάποιου ‘ειδικού’ που θα του προτείνει μια κατεύθυνση με βάση κοινωνικό-οικονομικά κριτήρια τα οποία πιθανόν ουδεμία σχέση θα έχουν με τις βαθύτερες επιθυμίες και ταλέντα του άμεσα ενδιαφερομένου.
Το life coaching με τις τεχνικές του είναι σε θέση να βοηθήσει το άτομο να αναδείξει από μόνο του τα θέλω του και έτσι να αυτοεκπληρώσει μια επιτυχημένη καριέρα που σε συνδυασμό με την επιτυχία του και στους άλλους σημαντικούς τομείς της ζωής του (φίλοι, οικογένεια, σχέση με το περιβάλλον, αυτοβελτίωση) θα το φέρει πιο κοντά στην αυτοπραγμάτωσή του.

Μίλτος Τσιάκαλος
Lifecoach

Μία ιστορία coaching

seagull

Άνοιξε τα χέρια του διάπλατα και προσπάθησε να ισορροπήσει πάνω στο πεζούλι της προκυμαίας όπως έκανε όταν ήταν παιδί. Η θάλασσα μερικά μέτρα πιο κάτω ταραγμένη, άφριζε καθώς χτυπούσε πάνω στη λευκή πέτρα. Κοίταξε ένα γλάρο που πέρασε πάνω από το κεφάλι του πετώντας με χάρη, ακολουθώντας ένα αόρατο σε εκείνον ρεύμα αέρα. Αισθάνθηκε ελεύθερος καθώς το βλέμμα του παρατηρούσε την πορεία του γλάρου. Μετά από λίγο, το θαλασσοπούλι άρχισε να χαμηλώνει και βουτώντας απότομα προς τη θάλασσα άρπαξε το γεύμα του. Ο Αλέξης ξαφνιάστηκε με την απότομη κίνηση και χάνοντας την ισορροπία του ένιωσε να πέφτει προς τη θάλασσα.

Την πτώση του σταμάτησε το πάτωμα του δωματίου του. Άνοιξε τα μάτια του και είδε το μουντό φως του ανοιξιάτικου πρωινού να μπαίνει από το παράθυρο. Κοίταξε το ρολόι του στο κομοδίνο και στη συνέχεια την ακίνητη φιγούρα της γυναίκας του στην άλλη άκρη του κρεβατιού. Σηκώθηκε με δυσκολία νιώθοντας ένα βάρος πάνω στο στήθος του. Με τις καθημερινές μηχανικές κινήσεις του πήγε στο ντους και άφησε το κρύο νερό να κυλήσει στο σώμα του καθαρίζοντας από το μυαλό του τις τελευταίες εικόνες από το όνειρό του. Ντύθηκε, κοντοστάθηκε πάνω από την ακίνητη ακόμα φιγούρα της συντρόφου του, κατευθύνθηκε στο υπνοδωμάτιο των παιδιών τους όπου τους έδωσε από ένα φιλί και αρπάζοντας τον χαρτοφύλακά του έφυγε για το γραφείο του.

Οι ίδιες κινήσεις κάθε πρωί, η ίδια ρουτίνα που για πολλούς, συμπεριλαμβανομένης της συζύγου του, εξέφραζε μια δεδομένη ασφάλεια, για αυτόν είχε αρχίσει να φαίνεται σαν ένας ανυπόφορος περιορισμός.

Το σκούντημα κάποιου βιαστικού στις σκάλες του ΜΕΤΡΟ τον έβγαλε από αυτές τις σκέψεις. Κοίταξε γύρω του. Άνθρωποι σιωπηλοί που ακολουθούσαν τη ροή του πλήθους με τα βλέμματα καρφωμένα είτε αόριστα μπροστά, είτε στην οθόνη του κινητού τους, είτε στα οπίσθια της προπορευόμενης τους. Προχωρώντας προς τη στάση του λεωφορείου και βλέποντας τους ίδιους ανθρώπους να στοιβάζονται για να μεταφερθούν λίγα μέτρα πιο πέρα, θέλησε να περπατήσει. Ύστερα από μερικά βήματα ένιωσε τις αναπνοές του πιο βαθιές από ότι συνήθως. Περνώντας κοντά από μια στάση του Τραμ το καμπανάκι του συρμού που πλησίαζε ήχησε. Κάτι ξύπνησε μέσα του. Μια αίσθηση ελευθερίας τον πλημμύρισε. Αποφάσισε να ανέβει. Σήμερα δεν θα πήγαινε στο γραφείο.

Έφτασε στη Γλυφάδα. Από εκεί πήρε το ‘Πορτοκαλί’ και κατευθύνθηκε προς Σούνιο. Εκεί που έφηβος είχε περάσει τις πιο ανέμελες στιγμές της ζωής του. Στο λεωφορείο λίγα πρόσωπα, κυρίως γυναίκες οικιακοί βοηθοί που πήγαιναν στις εργασίες τους ή μεσήλικες χειμερινοί κολυμβητές. Νύσταζε ακόμα, ωστόσο κάποιες σκέψεις χαλάρωσης άρχιζαν αργά να διακρίνονται ανάμεσα σε ένα συνονθύλευμα από υποχρεώσεις και καθημερινά άγχη που είχαν κάνει κατάληψη εδώ και καιρό στο μυαλό του.

Κατέβηκε λίγο πριν το ναό του Ποσειδώνα κοντά σε μια μικρή παραλία κρυμμένη από τον κεντρικό δρόμο. Ο ήλιος είχε ανέβει αρκετά ψηλά στον ορίζοντα και φώτιζε κάθε λεπτομέρεια από το υπέροχο τοπίο. Έβγαλε τα παπούτσια του και τα ρούχα του που του χώριζαν τις αισθήσεις από την άμεση επαφή με τη φύση και έμεινε με το εσώρουχο. Ξάπλωσε στην αμμουδιά και ένιωσε τη ζέστη της άμμου να πλημυρίζει όλο του το σώμα. Πήρε μια βαθιά αναπνοή. Τον πήρε ο ύπνος με το σιγανό παφλασμό της θάλασσας. Ονειρεύτηκε πάλι το πεζούλι της προκυμαίας, το γλάρο να πετάει ανέμελα και στην βουτιά του προς τη θάλασσα, ένιωσε πάλι να χάνει την ισορροπία του και να ξεκινά να πέφτει. Ένα χέρι τον τράβηξε πίσω.

  • Είσαι εντάξει; Θα σε κάψει ο ήλιος εδώ που ξάπλωσες, άκουσε μια φωνή. Έλα να κάτσεις μαζί μου στον ίσκιο. Κερνάω παγωμένη λεμονάδα. Είμαι ο Οδυσσέας.

Άνοιξε τα μάτια του και είδε μια φιγούρα ανάμεσα σ’ αυτόν και στον ήλιο. Ξεχώριζε ένα μεγάλο ψάθινο καπέλο.

  • Καλημέρα, είπε διστακτικά. Είμαι ο Αλέξης.

Το τροχόσπιτο του Οδυσσέα φαινόταν σαν να ήταν η φυσική συνέχεια του βράχου κάτω από τον οποίον ήταν τοποθετημένο και που σε συνδυασμό με τα κλαδιά από φοίνικες που ήταν τοποθετημένα πάνω σε ένα μουσαμά, προσέφερε άφθονη σκιά. Τέσσερις άνετες πολυθρόνες και ένα σταθερό ξύλινο τραπέζι συμπλήρωναν το σκηνικό. Η λεμονάδα ήταν πράγματι δροσιστική.

  • Πως από τα μέρη μας; Τον ρώτησε ο Οδυσσέας με μια ζεστή φωνή που του ενέπνεε ασφάλεια.
  • Ερχόμουν παιδί εδώ. Πέρασα κάποια όμορφα καλοκαίρια. Ήθελα να σκεφτώ λίγο τη ζωή μου και θυμήθηκα αυτήν εδώ την παραλία.
  • Δεν έχεις άδικο. Είναι ωραίο μέρος για σκέψη. Ειδικά νωρίς το πρωί και αργά το απόγευμα λίγο πριν το σούρουπο.
  • Και εσύ; Εδώ είναι το ησυχαστήριο σου; Τον ρώτησε ο Αλέξης παρατηρώντας ταυτόχρονα το απλό ντύσιμό του Οδυσσέα με μια στρατιωτική βερμούδα και ένα λευκό μπλουζάκι.
  • Ησυχαστήριο; Ναι μπορείς να το πεις και έτσι αν θεωρήσεις ότι εδώ βρήκα την ησυχία μου. Είναι το σπίτι μου και ο χώρος εργασίας μου.
  • Χώρος εργασίας; Συγγραφέας είσαι; Ήταν το πιο ταιριαστό που μπορούσε να σκεφτεί για ένα τέτοιο μέρος.
  • Καταλύτης! Του απάντησε ο Οδυσσέας χαμογελώντας.
  • Καταλύτης; Δηλαδή;
  • Καταλύτης αλλαγών. Βοηθάω τους ανθρώπους να πραγματοποιήσουν αλλαγές.
  • Εδώ σε αυτήν την παραλία;
  • Ακριβώς. Δεν βρίσκεις ότι είναι υπέροχο μέρος για να ξεκινήσει κάποιος να αλλάζει; Είπε ο Οδυσσέας κοιτώντας τη θάλασσα από τη μια άκρη στην άλλη με ένα βλέμμα σχεδόν ερωτικό.
  • Ναι δε λέω… απάντησε ο Αλέξης νιώθοντας λίγο έξω από το συνηθισμένο τρόπο σκέψης του. Ίσως είσαι ότι χρειάζομαι στη συγκεκριμένη περίοδο της ζωής μου.
  • Πώς θα μπορούσα να βοηθήσω; ρώτησε ο Οδυσσέας.
  • Αισθάνομαι ότι θέλω να αλλάξω τη ζωή μου. Νιώθω ότι έχω φτάσει σε ένα σημείο χωρίς κανένα στόχο, χωρίς καμία προοπτική. Θέλω να ξεφύγω από αυτό που ζω.
  • Να ξεφύγεις; Δηλαδή; Θα ήθελες να μου εξηγήσεις πώς ακριβώς το εννοείς; Ρώτησε ο Οδυσσέας γεμίζοντας τα ποτήρια με λίγη ακόμα λεμονάδα.

Ο Αλέξης σιώπησε για λίγα λεπτά προσπαθώντας να οργανώσει τις σκέψεις του.

  • Θέλω να ξεφύγω από αυτήν τη ρουτίνα που ζω και που με εξαντλεί όλο και περισσότερο. Μπορείς να με βοηθήσεις;
  • Νομίζω πως μπορώ. Αυτή είναι η δουλειά μου εξάλλου, χαμογέλασε ο Οδυσσέας, αλλά πρέπει πρώτα να βρεις που θέλεις να πας…

Ο Αλέξης ένιωσε τις σκέψεις του να αρχίζουν να ευθυγραμμίζονται όπως μια βελόνα πυξίδας.

  • Να βρω που θέλω να πάω; Σκέφτηκε δυνατά σαν να ήθελε να επιβεβαιώσει αυτό που άκουγε.

Ο Οδυσσέας έγνεψε καταφατικά κλείνοντας τα μάτια.

  • Λογικό μου ακούγεται. Πώς ακριβώς δουλεύεις όμως. Μου εξηγείς; Ρώτησε ο Αλέξης.
  • Ά είναι απλό απάντησε ο Οδυσσέας ανοίγοντας ταυτόχρονα ένα συρτάρι από το ξύλινο τραπέζι που φιλοξενούσε τις λεμονάδες τους, βγάζοντας από μέσα ένα ασημένιο δαχτυλίδι με χαραγμένα κάποια σύμβολα. Καταρχήν φοράς αυτό. Τα σύμβολα είναι ιδεογράμματα που συμβολίζουν την αλλαγή. Για όσο διάστημα συνεργαζόμαστε το φοράς. Ωστόσο οποιαδήποτε στιγμή θελήσεις να σταματήσουμε μπορείς να το βγάλεις. Είναι ένα είδος συμβολαίου συνεργασίας, του είπε κλείνοντας το μάτι.
  • Αυτό είναι όλο; Και πώς θα συναντιόμαστε;
  • Μια φορά την εβδομάδα εδώ, την ανατολή του Ηλίου. Είναι η καλύτερη ώρα και η αρχή μιας καινούργιας μέρας. Πώς σου φαίνεται;
  • Τέλειο. Αναφώνησε ο Αλέξης. Ότι μου χρειάζεται. Θα έρχομαι κάθε Σάββατο πρωί. Και η πληρωμή σου;
  • H πληρωμή ε; Τι δουλειά κάνεις Αλέξη;
  • Είμαι πωλητής σε μια εταιρία με κρασιά.
  • Ωραία. Κάθε φορά θα μου φέρνεις ένα μπουκάλι κρασί από ένα διαφορετικό μέρος της Ελλάδας. Θα κάνουμε γευσιγνωσία κάθε φορά που θα τελειώνουμε μια συνάντηση, είπε γελώντας ο Οδυσσέας.

Ο Αλέξης γέλασε και αυτός ύστερα από πολύ καιρό.

  • Σύμφωνοι, είπε και φόρεσε το δαχτυλίδι.
  • Σε περιμένω το Σάββατο εδώ με την ανατολή. Αυτό που θέλω από εσένα είναι όταν ξαναέρθεις να έχεις σκεφτεί που θέλεις να πας σε αυτήν τη φάση της ζωής σου και όχι απλά τι θέλεις να αποφύγεις.

Οι μέρες πέρασαν γρήγορα και ο Αλέξης ένιωθε μια πρωτόγνωρη ζωντάνια μετά από εκείνη την απρόσμενη συνάντηση του Σουνίου. Εκείνο το Σάββατο σηκώθηκε πολύ πρωί όταν όλοι στο σπίτι ακόμα κοιμόντουσαν, ξεσκόνισε ένα αγαπημένο cd και το έβαλε να παίζει. Ξαναανακάλυψε την αξία ενός καλού πρωινού γεύματος ύστερα από την πρωινή γυμναστική.

Ο ανοιξιάτικος αέρας ανακατεμένος με θαλασσινές μυρωδιές τον έκανε να θέλει να παίρνει βαθιές ανάσες στο δρόμο προς το Σούνιο και τα χρώματα του ουρανού προανήγγειλαν μια υπέροχη ανατολή.

  • Να είμαι ελεύθερος. Αυτό θέλω σε αυτή τη φάση της ζωής μου επανέλαβε δυνατά.
  • Πώς εννοείς το ελεύθερος; τον ρώτησε ο Οδυσσέας ακουμπώντας το διπλό ελληνικό καφέ μπροστά του.
  • Ελεύθερος, να μη δίνω λογαριασμό σε κανέναν για το που είμαι, γιατί άργησα, για το αν πεινάω, γιατί πεινάω, γιατί δεν πεινάω. Να κάνω τα πράγματα με το ρυθμό μου. Να βλέπω τους ανθρώπους που θέλω γιατί τους γουστάρω και όχι γιατί είμαι υποχρεωμένος. Να παίρνω τη μηχανή μου και να πηγαίνω μια εκδρομή χωρίς να εξηγώ. Να μην πρέπει να απολογούμαι γιατί είμαι σιωπηλός ή γιατί αλλάζω τις συνήθειές μου, ακόμα και γιατί αλλάζω τις απόψεις μου.
  • Και τι σε εμποδίζει να το κάνεις; Αναρωτήθηκε ο Οδυσσέας χωρίς ίχνος έκπληξης ή διάθεσης κριτικής για αυτά που άκουγε. Φαινόταν να ενδιαφέρεται πραγματικά για αυτά που άκουγε και αυτό έκανε τον Αλέξη να νιώθει ασφαλής στο να ανοιχτεί κάτι που δεν έκανε ούτε στους πιο στενούς του φίλους αφού τις περισσότερες φορές ένιωθε ότι είχε να αντιμετωπίσει την κριτική τους σε ότι έλεγε.
  • Με εμποδίζουν οι γύρω μου. Η σύντροφός μου, οι γονείς μου, οι φίλοι μου. Με την συμπεριφορά τους και την κριτική τους απέναντι σε αυτά που θέλω και που όπως λένε δεν ταιριάζουν με το προφίλ ενός ‘σωστού’ οικογενειάρχη.
  • Από αυτά που μου λες ακούω ότι ο κοινωνικός σου περίγυρος είναι σε θέση να ελέγχει την συμπεριφορά σου με την δική του συμπεριφορά και τις δικές του απόψεις;

Αν και η παραπάνω φράση του Οδυσσέα του φάνηκε λίγο παράλογη έτσι όπως την άκουγε, ωστόσο συμπύκνωνε αυτά που ακριβώς έλεγε με άλλη διατύπωση. Αναγκάστηκε να συμφωνήσει.

  • Ναι ακριβώς…
  • Τι μπορείς να κάνεις για να αλλάξει αυτό;
  • Δεν ξέρω. Δε θέλω να έρθω σε σύγκρουση μαζί τους.
  • Πώς εννοείς τη σύγκρουση Αλέξη; Ρώτησε ο Οδυσσέας βάζοντας το χέρι του σν ασπίδα μπροστά από το μέτωπό του για να προστατεύσει τα μάτια του από τις πρώτες πρωινές ακτίνες του ήλιου που ξεπρόβαλλαν πίσω από το Ναό του Ποσειδώνα.
  • Σύγκρουση για μένα σημαίνει να πρέπει να τσακωθώ για να κάνω αυτό που εγώ θέλω και οι άλλοι δεν εγκρίνουν.
  • Να τσακωθείς; Επανέλαβε με ερώτηση ο Οδυσσέας.
  • Ναι. Πάρε για παράδειγμα τις φορές που θέλω να πάω μια βόλτα με τη μηχανή μου για να χαλαρώσω μόνος μου. Η γυναίκα μου θα μου πει ότι είναι απαράδεκτο και ότι δεν μου επιτρέπει να την αφήνω σπίτι με τα παιδιά και να φεύγω.
  • Και σήμερα πώς αντιμετώπισες αυτή τη σύγκρουση που ήθελες να φύγεις για να έρθεις εδώ;
  • Σκέφτηκα ότι ο μόνος που μπορεί να επιτρέπει ή να μην επιτρέπει κάτι σε μένα είναι ο εαυτός μου και οι αξίες μου και όχι κάποιος άλλος.
  • Δηλαδή πώς θα περιέγραφες τον εαυτό σου σε σχέση με αυτήν την σύγκρουση;
  • Ψύχραιμο. Αντί να γίνω έξαλλος και ν αρχίσω να φωνάζω όπως άλλες φορές, ένιωσα σαν να μπορώ να παρατηρήσω τη σκηνή σαν θεατής και να αποφασίσω πώς θα συμπεριφερθώ.
  • Τέλειο! Αυτό λέγεται συναισθηματική υπευθυνότητα. Η συμπεριφορά μας προέρχεται σαν αποτέλεσμα της παρατήρησης των συναισθημάτων μας και μετά από δική μας επιλογή.
  • Προσωπικά ένιωσα ελεύθερος. Απορώ γιατί δεν μπορώ να σκεφτώ έτσι κάθε φορά και με όλους.
  • Ωραία ας σταματήσουμε εδώ με αυτήν την ερώτηση που έβαλες στον εαυτό σου. Σήμερα μου είπες ότι στόχος σου είναι να είσαι ελεύθερος, ότι βασικό σου εμπόδιο σε αυτό είναι η κριτική των άλλων και ότι όταν καταφέρνεις και έχεις εσύ τον έλεγχο των αντιδράσεών σου νιώθεις ελεύθερος. Κάτι άλλο που σκέφτεσαι αυτή τη στιγμή;
  • Ναι. Ότι αν δεν βουτήξω σε αυτή τη θάλασσα θα το μετανιώνω για πολύ καιρό!

Την Κυριακή ο Αλέξης και η γυναίκα του πήγαν μια εκδρομή στο δάσος. Ένιωθε σαν να είχε πετάξει από πάνω του ένα από τα πολλά βαρίδια που κουβαλούσε. Παρατήρησε ότι ήταν πιο συγκεντρωμένος στα παιδιά του από ότι τις προηγούμενες εβδομάδες και μπορούσε να τα κοιτάζει να παίζουν χωρίς να χάνεται στις σκέψεις του όπως τις άλλες φορές. Η γυναίκα του με τη σειρά της, παρατήρησε δύο πράγματα που της έκαναν εντύπωση. Ένα το δαχτυλίδι που φορούσε με τα περίεργα για αυτήν σχήματα και το άλλο ότι ο Αλέξης είχε σταματήσει να αντιδρά στην κριτική της. Δεν ήξερε τι να την προβληματίσει περισσότερο.

Η εβδομάδα στο γραφείο ήταν πολυάσχολη με πολλές συναντήσεις και νέες συνεργασίες. Την Παρασκευή ο Αλέξης φρόντισε να διαλέξει ένα από τα αγαπημένα του Κρασιά από την Πελοπόννησο για τον Οδυσσέα.

  • Πώς πέρασε η εβδομάδα σου; Ήταν η πρώτη ερώτηση της συνάντησης του Σαββάτου.
  • Όμορφα, είπε ο Αλέξης. Ήμουν σχετικά ήρεμος, κοιμόμουν νωρίς και οι εντάσεις στο σπίτι ήταν σχεδόν ανύπαρκτες.
  • Τι ήταν το πιο θετικό που σου συνέβη;

Ο Αλέξης ο οποίος δεν είχε συνηθίσει να μιλάει για τα θετικά πράγματα που του συνέβησαν,  έδειξε να ξαφνιάζεται από αυτήν την ερώτηση. Οι τυπικές συζητησεις με τους φίλους του είχαν να κάνουν συνήθως με αρνητικά γεγονότα όπως παράπονα για την πολιτική κατάσταση, γκρίνια για τα οικονομικά ή αναφορές στις τελευταίες κακές εμφανίσεις της ποδοσφαιρικής ομάδας της παρέας. Σκέφτηκε λίγο.

  • Η βόλτα που πήγα μόνος μου και ο χρόνος που αφιέρωσα διαβάζοντας ένα βιβλίο που με ενδιαφέρει.
  • Μαθαίνεις κάτι από αυτό το γεγονός που αναφέρεις σαν θετικό;
  • Αν μαθαίνω κάτι από αυτό… Ναι! Μαθαίνω ότι όταν θέλω να κάνω κάτι που με ευχαριστεί και τελικά το κάνω, μετά είμαι πιο ήρεμος στην καθημερινότητά μου.

Ο Οδυσσέας χαμογέλασε προσπαθώντας να κρύψει την ικανοποίηση του. Κάθε φορά που θεωρούσε ότι ο συνομιλητής του προχωρούσε σε μία αλλαγή που τον έφερνε πιο κοντά στο στόχο του, ένιωθε και ο ίδιος πιο κοντά στο δικό του.

  • Τέλεια αναφώνησε. Και από την προηγούμενή μας συνάντηση τι σου έμεινε;
  • Αυτό είναι εύκολο να το απαντήσω είπε ο Αλέξης. Το σκεφτόμουν όλη την εβδομάδα. Μου έκανε εντύπωση ότι μετά από τις ερωτήσεις σου κινητοποίησα τη σκέψη μου και μου βγήκαν απαντήσεις που ενώ υπήρχαν κάπου κρυβόντουσαν καλά τόσο καιρό.
  • Εσύ πώς πέρασες Οδυσσέα ; ρώτησε με τη σειρά του ο Αλέξης.
  • Θαυμάσια. Απόλαυσα το ξεκίνημα της Άνοιξης παρέα με το Κρητικό κρασί που έφερες την προηγούμενη φορά. Σε αυτήν την συνάντηση θα ήθελα να μου περιγράψεις πώς έχει η κατάσταση στην ζωή σου τον τελευταίο καιρό και πριν ξεκινήσουν οι συναντήσεις μας.
  • Ίσως η δυσκολότερη περίοδο στη ζωή μου είπε αναστενάζοντας ο Αλέξης και συνοφρυώθηκε.

Μερικά λεπτά σιωπής πέρασαν. Ο Οδυσσέας κοίταζε τον Αλέξη με μια έκφραση συμπάθειας χωρίς ωστόσο να μιλάει, αφήνοντάς του χώρο να σκεφτεί.

  • Τι εννοείς; τον ρώτησε τελικά σπάζοντας τη σιωπή. Μπορείς να μου περιγράψεις αυτήν τη δύσκολη για σένα περίοδο;
  • Τους τελευταίους μήνες αισθάνομαι πιο έντονα από ποτέ πιεσμένος. Έχω αρχίσει να βαριέμαι στο σπίτι, στη δουλειά μου. Δεν βρίσκω ικανοποίηση σε τίποτα. Δεν μπορώ να διαβάσω, να δω μια ταινία, να ακούσω μουσική ή να κάνω οτιδήποτε που με ευχαριστούσε παλιότερα.
  • Γιατί νομίζεις ότι συμβαίνουν όλα αυτά Αλέξη;
  • Ο Οδυσσέας ρώταγε χωρίς να παίρνει θέση σε αυτά που του έλεγε ο Αλέξης. Έδειχνε ότι προσπαθεί να παροτρύνει τον Αλέξη να μιλήσει για τη ζωή του όπως ο ίδιος την έβλεπε.
  • Αυτό που παρατήρησα είναι ότι η κατάσταση αυτή ξεκίνησε όταν σταμάτησα να συμβιβάζομαι με τον καθημερινό τρόπο ζωής μου. Από τότε που παντρεύτηκα θεωρούσα ότι η ζωή μου πρέπει να είναι ένας συνεχής συμβιβασμός. Έτσι μου λέγανε όλοι οι φίλοι μου και οι συγγενείς μου. Ακόμα και η γυναίκα μου πίστευε το ίδιο. Με την έλευση των παιδιών λίγους μήνες μετά το γάμο μας, οποιαδήποτε έννοια πρωτοτυπίας και προσπάθειας να κάνουμε κάτι έξω από τα συνηθισμένα εξαφανίστηκε. Σε όλο αυτό κάτι δεν μου πήγαινε. Όσο συμβιβαζόμουν με αυτήν την ιδέα τόσο χειρότερα ένιωθα. Την ημέρα των γενεθλίων μου αναρωτήθηκα αν αυτό ήθελα να κάνω στην υπόλοιπη ζωή μου.
  • Ποιος σου επέβαλλε να συμβιβάζεσαι;
  • Οι αρχές που είχα από την οικογένειά μου, τα όσα λέγανε οι φίλοι μου, οι ενοχές που μου δημιουργούσε όλος ο περίγυρός μου όταν ξέφευγα από τον αναμενόμενο τρόπο συμπεριφοράς ενός πατέρα και ενός καθώς πρέπει οικογενειάρχη.
  • Αλέξη. Μου λες ότι ο έλεγχος της ζωής σου είναι στα χέρια των άλλων;
  • Έτσι ακριβώς θεωρούσα πριν από λίγο καιρό.
  • Και τι το άλλαξε αυτό;
  • To άλλαξε το διάβασμα κάποιων βιβλίων στα οποία είδα ότι πολλοί άνθρωποι σκεφτόντουσαν όπως εγώ και κυρίως οι συναντήσεις μας που με έκαναν να δω κάποια πράγματα που μου συνέβαιναν με διαφορετική οπτική. Πρώτη φορά εξέφρασα ελεύθερα και δυνατά τις σκέψεις μου και ίσως αυτό με έκανε να τις ακούσω καλύτερα.
  • Καταλαβαίνω ακριβώς τι εννοείς είπε γελώντας ο Οδυσσέας. Φέρνω ένα μεζέ να συνοδεύσουμε το σημερινό κρασί και θα σου πω τι θέλω από σένα για την επόμενη φορά.

Η Άνοιξη είχε μπει για τα καλά, ο καιρός είχε αρχίσει να ζεσταίνει και η δουλειά στο γραφείο του Αλέξη είχε αρχίσει να αραιώνει. Αυτό του έδωσε τη δυνατότητα στο ενδιάμεσο των συναντήσεων με τους πελάτες του να βρίσκει χρόνο για να σκεφτεί αυτά που του ζήτησε ο Οδυσσέας.

Ποιες ήταν οι διαθέσιμες επιλογές που είχε;  Τι μπορούσε να κάνει για να φθάσει στο στόχο του;

Οι επιλογές που έπρεπε να σκεφτεί και η πιθανή πραγματοποίησή τους θα έπρεπε να εξαρτώνται μόνο από τον ίδιο και από πόρους που θα μπορούσαν να είναι ή να γίνουν διαθέσιμοι αποκλειστικά από τις δικές του δυνατότητες. Αυτό θα διευκόλυνε την επίτευξη των στόχων του και θα διασφάλιζε την διαχρονικότητα τους, όπως του είχε εξηγήσει ο Οδυσσέας. Στην επόμενη συνάντηση τους ο Αλέξης παρουσίασε τις επιλογές στις οποίες είχε καταλήξει.

  • Νομίζω ότι έτσι όπως όρισα το στόχο μου, οι βασικότερες επιλογές μου είναι, πρώτα οι ανοιχτή συζήτηση με τη γυναίκα μου για το πώς θέλω τη ζωή μου και πώς τη βλέπω σε σχέση με αυτή και η δεύτερη επιλογή μου, σε περίπτωση που η σύζυγός μου συνεχίσει να παραμένει σταθερή στις απόψεις της ότι δηλαδή πρέπει να βάζω αυτήν και τα παιδιά ως προτεραιότητα και με τον τρόπο που αυτή θέλει, είναι να συνεχίσω τη ζωή μου χωρίς αυτή αλλά δίπλα στα παιδιά μου.
  • Ακούγεσαι αρκετά ξεκάθαρος στις σκέψεις σου παρατήρησε ο Οδυσσέας προκαλώντας ένα χαμόγελο αυτοπεποίθησης στον Αλέξη. Θα ήθελα να φανταστείς τώρα πώς είναι η ζωή σου έχοντας πραγματοποιήσει τον στόχο σου. Θα κάνεις ένα μικρό άλμα στο μέλλον και θα μου πεις τι βλέπεις.
  • Μην μου πεις ότι ανακάλυψες τη μηχανή του χρόνου, αν και από σένα όλα θα μπορούσα να τα περιμένω είπε γελώντας ο Αλέξης.
  • Θα δεις… Κλείσε τα μάτια σου και ξεκίνα να παίρνεις βαθιές αναπνοές σύμφωνα με το ρυθμό που θα σου δίνω με τα λόγια μου. Χαλάρωσε, σκέψου ότι είσαι μόνος σου σε αυτήν την παραλία και διώξε κάθε άλλη σκέψη σου. Ανέπνευσε βαθιά και στη συνέχεια βγάλε όλο τον αέρα. Αναπνοή, εκπνοή. Αναπνοή, εκπνοή.

Ο Οδυσσέας συνεχίζει να δίνει ρυθμό στον Αλέξη. Ξεκινά με γρήγορο ρυθμό και όσο πάει επιβραδύνει χαμηλώνοντας ταυτόχρονα την ένταση της φωνής του. Μετά από λίγα λεπτά ο συνομιλητής του έχει ηρεμήσει εντελώς και κάθε μυς του προσώπου του φαίνεται χαλαρωμένος.

  • Σκέψου τον εαυτό σου ελεύθερο, ακριβώς όπως εσύ τον θέλεις, είπε ο Οδυσσέας. Ξυπνάς ένα πρωί και είσαι ελεύθερος όπως το εννοείς. Τι βλέπεις;
  • Βλέπω ένα δωμάτιο με ήρεμα χρώματα και το φως του ήλιου να μπαίνει πίσω από τα παραθυρόφυλλα.
  • Τι ακούς;
  • Από μακριά και εκτός σπιτιού ακούω να παίζει Jazz μουσική.
  • Τι μυρίζεις;
  • Μυρίζω φρεσκοψημένο καφέ φίλτρου με άρωμα καραμέλα και φρυγανισμένο ψωμί.
  • Προχώρα μέσα στο σπίτι. Είναι κανείς άλλος μαζί σου;

O Αλέξης σταματά να μιλάει για κάποια λεπτά. Τα κλειστά μάτια του δείχνουν να κουνιούνται κάτω από τα βλέφαρα.

  • Σε ένα διπλανό δωμάτιο κοιμούνται τα παιδιά μου. Φαίνονται ήρεμα. Το σπίτι αυτό δεν το έχω ξαναδεί.
  • Μπορείς να μου περιγράψεις το δωμάτιο των παιδιών;
  • Ναι απαντά ο Αλέξης αναπνέοντας αργά. Έχει πάτωμα, μια διπλή κουκέτα, παιχνίδια απλωμένα παντού και ένα γραφείο με ζωγραφισμένα χαρτιά και ανακατωμένες ξυλομπογιές.
  • Οι τοίχοι τι έχουν πάνω τους;
  • Οι τοίχοι έχουν χαμογελαστές φωτογραφίες των παιδιών από καλοκαιρινές διακοπές και ένα μεγάλο πάζλ που δείχνει το βυθό της θάλασσας.
  • Η γυναίκα σου είναι στο σπίτι;
  • Όχι. Δεν την ακούω πουθενά και δεν βλέπω και πράγματά της.
  • Για ψάξε σε όλα τα δωμάτια.
  • Ναι, σε κανένα δωμάτιο του σπιτιού δεν υπάρχει κάτι. Εκτός από το παιδικό δωμάτιο που υπάρχει μια φωτογραφία της με τα παιδιά αγκαλιά.
  • Πώς αισθάνεσαι με αυτό Αλέξη;
  • Αισθάνομαι μια γαλήνη. Αισθάνομαι ότι όλα γίνονται με τους ρυθμούς μου. Ήρεμος χωρίς άγχος και χωρίς πίεση.

Οι τελευταίες λέξεις βγαίνουν τρεμάμενες από το στόμα του Αλέξη.

  • Ελεύθερος, αναφωνεί και βάζει τα κλάματα.

Ο Οδυσσέας που φαίνεται να μην ξαφνιάζεται από αυτήν την εξέλιξη ζητά από τον Αλέξη να ξανακάνει βαθιές αναπνοές και εκπνοές και να σκεφτεί ένα μέρος που νιώθεις ασφαλής και ήρεμος.

  • Μια γαλήνια θάλασσα σκέφτομαι, λέει ο Αλέξης.
  • Πολύ ωραία, πήγαινε εκεί, τον παροτρύνει ο Οδυσσέας.

Αυτό φαίνεται να ηρεμεί τον Αλέξη. Ύστερα από λίγο του ζητά να ανοίξει τα μάτια του μόλις νιώσει το άγγιγμα του χεριού του στον ώμο του. Έτσι και γίνεται. Ο Αλέξης ανοίγοντας τα μάτια του φαίνεται να επιστρέφει από μια άλλη διάσταση.

  • Απίστευτο αναφωνεί. Ήταν σαν να το έζησα.
  • Και πώς σου φάνηκε;
  • Μου φάνηκε υπέροχο και με κάνει να θέλω ακόμα περισσότερο να το πραγματοποιήσω, είπε ο Αλέξης με αποφασιστικότητα.

Η επόμενη συνάντησή τους κανονίστηκε έπειτα από δύο εβδομάδες. Ο Αλέξης ήθελε να συζητήσει με τη γυναίκα του και να της εξηγήσει πως έβλεπε την παρούσα φάση της ζωής του και τη σχέση τους. Ήθελε να είναι απόλυτα ειλικρινής μαζί της και να της αποκαλύψει πλήρως πως ένιωθε όλο αυτόν τον καιρό με τη στάση της. Ένιωθε πια δυνατός να το κάνει χωρίς να φοβάται την κρίση κανενός και οι συναντήσεις του με τον Οδυσσέα αναμφισβήτητα τον είχαν βοηθήσει να οργανώσει τις σκέψεις του, να κερδίσει την χαμένη αυτοπεποίθησή του και να βάλει σε μια σειρά τα βήματα που έπρεπε να κάνει για να πετύχει την αίσθηση ελευθερίας που τόσο αναζητούσε.

  • Δύσκολα… ήταν η απάντηση του Αλέξη στην καθιερωμένη εναρκτήρια ερώτηση του Οδυσσέα για το πώς πέρασε στο διάστημα μου μεσολάβησε της συνάντησής τους.
  • Τι εννοείς;
  • Τα πράγματα εξελίχθηκαν όπως το περίμενα. Η γυναίκα μου δεν θέλει να αποδεχθεί κάτι διαφορετικό από αυτό που πιστεύει. Θεωρεί ότι έχω τρελαθεί, ότι πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθώ έναν ψυχίατρο, ότι ως οικογενειάρχης πρέπει να ξεχάσω κάθε έννοια προσωπικής ζωής και ότι πρέπει να θυσιάσω τις όποιες ανάγκες μου δεν συμβαδίζουν με τις ανάγκες των παιδιών και της ίδιας. Το συζήτησε μάλιστα με τους γονείς της αλλά και με τους γονείς μου με δική της πρωτοβουλία και έχουν ξεκινήσει όλοι πλέον το κήρυγμα περί οικογενειακής ζωής και υποχρεώσεων.
  • Ωστόσο παρόλο που μου το περιγράφεις σαν κάτι δύσκολο σε βλέπω ψύχραιμο σήμερα εδώ.
  • Ναι, είπε ο Αλέξης ανασηκώνοντας τους ώμους του δείχνοντας να μην πιστεύει και ό ίδιος το πόσο ανεπηρέαστος έμενε πλέον μετά από τέτοιου είδους συζητήσεις.
  • Και τι σκέφτεσαι να κάνεις μετά από όλα αυτά;
  • Νομίζω ότι πλέον μου μένει μόνο μια επιλογή με δεδομένο ότι η αίσθηση της ελευθερίας, όπως την ορίζω, είναι για μένα πολύ ψηλά στην ιεραρχία των αναγκών μου. Να χωρίσω.
  • Ακούγεσαι αποφασισμένος. Θεωρείς ότι είναι το επόμενο βήμα προς τον τελικό σου στόχο;
  • Θεωρώ ότι αυτό είναι το τελικό βήμα. Πριν από αυτό θέλω να πάω ένα ταξίδι μόνος μου με τη μηχανή μου. Θέλω να μείνω λίγο με τον εαυτό μου, να ξεπεράσω κάποιες φοβίες μου και να νιώσω αυτήν την αίσθηση ελευθερίας που τόσο μου λείπει. Θέλω να σκεφτώ κάποια πρακτικά θέματα που σχετίζονται με το χωρισμό μου και πρέπει να λυθούν, ώστε όλα να γίνουν ομαλά για μένα και τα παιδιά μου.
  • Αλέξη τα πας θαυμάσια. Βλέπω μπροστά μου έναν άνθρωπο οργανωμένο, αποφασιστικό, με απόλυτο έλεγχο των σκέψεών του.
  • Έτσι αισθάνομαι Οδυσσέα και ο ρόλος σου σε όλο αυτό ήταν απόλυτα καταλυτικός, ακριβώς όπως μου είχες πει όταν σε πρωτογνώρισα. Καταλύτης αλλαγών μου είχες πει. Θυμάσαι;
  • Θυμάμαι πολύ καλά και είμαι πολύ χαρούμενος που αναγνωρίζεις τη συνεισφορά μου Αλέξη. Έχεις σκεφτεί πότε θα κάνεις το ταξίδι σου;
  • Βέβαια. Έτσι δεν έχουμε πει; Σε κάθε απόφασή μου να βάζω και ένα χρονοδιάγραμμα. Ξεκινάω το ερχόμενο Σάββατο.
  • Και ο προορισμός σου;
  • Η Ιθάκη Οδυσσέα μου, από το μέρος που προέρχεται και το κρασί που σου έφερα σήμερα.

………………………………

Με αυτό το ταξίδι, ο Αλέξης επιβεβαίωσε πολλά από αυτά που συζήτησε με τον Οδυσσέα. Επιβεβαίωσε το πόσο σημαντικό ήταν για αυτόν να πάρει μια απόφαση και να μείνει σταθερός σε αυτήν χωρίς να επηρεάζεται από τη γνώμη των άλλων. Επιβεβαίωσε το πόσο ωραία ένιωθε να ορίζει ο ίδιος τη ζωή του. Επιβεβαίωσε ότι βαδίζοντας με βάση τις δικές του αξίες ένιωθε ευτυχισμένος.

Το βράδυ πριν την επιστροφή του από το ταξίδι του είδε πάλι το ίδιο όνειρο. Αυτός πάνω στην προκυμαία με τα χέρια ανοιχτά, ο γλάρος να πετάει πάνω από το κεφάλι του και στη συνέχεια να κατευθύνεται προς τη θάλασσα. Μόνο που ο Αλέξης αυτή τη φορά δεν έπεσε.

Βούτηξε από μόνος του.

 

 

Η παραπάνω ιστορία γράφτηκε στα πλαίσια στο μονοετούς προγράμματος personal and executive coaching του Athens Coaching Institute

 

Μίλτος Τσιάκαλος

Life coach

Συμπεριφορές που βελτιώνουν την επικοινωνία 2/2

Ανάληψη ευθύνης για αυτά που μας συμβαίνουν

Για να επικοινωνούμε σωστά, μας είναι απαραίτητο να καταλάβουμε τον τρόπο που απαντάμε στον συνομιλητή μας. Ότι λέμε δεν πρέπει να είναι απλά μια αντίδραση σε αυτά που ακούμε αλλά μια αυθεντική έκφραση των συναισθημάτων μας και των πιστεύω μας.

Ο κύριος σκοπός της επικοινωνίας μας, οφείλει να είναι η αυτό-αποκάλυψη και όχι η άμυνα ή η επίθεση στον άλλον.

Κατανοούμε ότι οι σκέψεις μας, τα συναισθήματά μας και οι απόψεις μας δεν ελέγχονται από τους άλλους ή από τις εξωτερικές συνθήκες αλλά είναι στο χέρι μας το πώς θα τις ερμηνεύσουμε και πώς θα πράξουμε. Με αυτόν τον τρόπο δεν ρίχνουμε την ευθύνη στους άλλους για αυτό που μας συμβαίνει. Η παραπάνω στάση εκφράζεται με λέξεις όπως ‘Νομίζω ότι …’, ‘Διαλέγω να …’, ‘Θα προτιμούσα…’, ‘Χρειάζομαι…’, ‘Αισθάνομαι…’

 

Ακούω πλήρως αυτά που λέει ο άλλος και τα ενσωματώνω στην απάντησή μου

Αντί να συνεχίζουμε την συζήτηση βασιζόμενοι στην τελευταία πρόταση που ακούσαμε ή απλά να παραθέτουμε αυτά που σκεφτόμαστε κατά τη διάρκεια που μιλάει ο άλλος, ακούμε συγκεντρωμένοι τον συνομιλητή και ενσωματώνουμε στα λεγόμενά μας αυτά που καταλάβαμε από τις προτάσεις που ακούσαμε. Οι περισσότεροι έχουμε την τάση να αγνοούμε αυτά που λέει ο άλλος και είτε απαντάμε λέγοντας τις δικές μας απόψεις, είτε συνεχίζουμε με αυτά που σχεδιάζουμε να πούμε την ώρα που μιλάει ο άλλος. Παρατηρείστε μία συζήτηση δύο γνωστών σας. Τις πιο πολλές φορές θα δείτε μια παράλληλη παραβολή προτάσεων του τύπου ‘Εγώ θυμάμαι …’ ‘Εμένα μου φαίνεται…’ και όχι μια πραγματική επικοινωνία.

Αφήνουμε τον συνομιλητή μας να ολοκληρώσει χωρίς να τον διακόψουμε καθώς η πλήρης ανάπτυξη επιχειρημάτων απαιτεί συνέχεια, δομή και χρόνο και μπορεί μάλιστα στο τέλος να θέλουμε να πούμε τα ίδια πράγματα με διαφορετικές προτάσεις.

 

Εστιάζουμε στην ακριβή διατύπωση

Όταν εστιάζουμε στις διαφωνίες μας ή σε πιθανές ανακρίβειες ή ασάφειες που αναφέρει ο συνομιλητής μας, πολύ πιθανόν η συζήτηση να στραφεί προς μια κατεύθυνση εντελώς άσχετη με το αρχικό μας θέμα. Προσπαθούμε να καταλάβουμε τι ακριβώς θέλει να πει ο συνομιλητής μας, εξηγώντας του τι ακούσαμε και τι καταλάβαμε. ‘Από αυτά που λες καταλαβαίνω ότι …, είναι έτσι;’

 

Αποφεύγουμε να ακυρώνουμε τον συνομιλητή μας

Μην ξεχνάμε ότι αυτά που λέει ο συνομιλητής μας εκφράζουν την δική του οπτική γωνία και τα βλέπει ως πραγματικότητα. Ο καθένας μας έχει ένα διαφορετικό σύστημα αναφοράς ή διαφορετικές εμπειρίες βάση των οποίων ερμηνεύει τις καταστάσεις και διαμορφώνει τις απόψεις του. Ο βασικός σκοπός της επικοινωνίας είναι να καταλάβουμε ο ένας τις απόψεις του άλλου. Μπορούμε να εκφράσουμε την διαφωνία μας αλλά καλύτερα να αποφύγουμε εκφράσεις όπως ‘Τι είναι αυτά που λες…’

Όταν ακυρώνουμε τον συνομιλητή μας τον αναγκάζουμε να αμυνθεί ή να απολογηθεί αντί να μας επικοινωνήσει τα απόψεις του.

 

Κρατάμε χαμηλά τους τόνους

Οι φωνές μπορεί να βοηθάνε στην ανακούφιση από τον θυμό που νιώθουμε, ωστόσο σπάνια προδιαθέτουν τους άλλους να ακούσουν αυτά που έχουμε να τους πούμε. Όπως και στην προηγούμενη περίπτωση της ακύρωσης του συνομιλητή, έτσι και εδώ, οι φωνές προκαλούν την αμυντική στάση των άλλων. Πάρτε μια βαθιά αναπνοή. Φανταστείτε ότι έχετε ένα κουμπί παύσης. Ενεργοποιήστε το για λίγα δευτερόλεπτα. Στη συνέχεια επικοινωνήστε αυτά που θέλετε με ήρεμη σκέψη και χωρίς συναισθηματική φόρτιση.

 

Κατανοούμε πρώτα τον συνομιλητή μας και στη συνέχεια ζητάμε την δική του κατανόηση

Συχνά σιωπούμε ή φεύγουμε από τον χώρο όταν αισθανόμαστε απογοητευμένοι ή όταν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε την σιωπή για να πετύχουμε κάτι. Αν και οι δύο συνομιλητές συμφωνήσουν σε μια ‘περίοδο ανακωχής’ τότε αυτό μπορεί να βοηθήσει την επικοινωνία. Ωστόσο σε αντίθετη περίπτωση πρέπει να μείνουμε στην διαδικασία μέχρι ο καθένας να νιώσει ικανοποιημένος ή τουλάχιστον να νιώσει ότι είναι κατανοητό από τον άλλον αυτό που λέει.

 

Λέμε με δικά μας λόγια αυτά που ακούμε

Κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας προσπαθούμε να κάνουμε κατά τακτά χρονικά διαστήματα περιληπτικές προτάσεις που να δείχνουν τι έχουμε πει και τι έχουμε καταλάβει από τη μέχρι τώρα συνομιλία. Με αυτόν τον τρόπο σιγουρευόμαστε ότι όλοι μας συζητάμε για το ίδιο πράγμα και δείχνουμε στον άλλον πώς έχουμε εμπεδώσει ότι έχει πει. Αυτό βοηθάει και τους δύο συνομιλητές να αντιληφθούν πώς ‘ακούγονται στα αυτιά’ του άλλου.

 

Προσπαθούμε να μας ακούσουμε όταν μιλάμε

Μας αρέσουν αυτά που λέμε και ο τρόπος που τα λέμε; Αντιπροσωπεύουν με ακρίβεια τις πραγματικές μας σκέψεις και συναισθήματα;

Μπορεί το ήμισυ της επιτυχημένης επικοινωνίας  να είναι η καλή ακρόαση του συνομιλητή μας αλλά ακούγοντας αυτά που εμείς λέμε μας θα βοηθήσει να μείνουμε σε επαφή με τις σκέψεις μας, να κατανοήσουμε πράγματα για τον εαυτό μας και να εντοπίσουμε πιθανές ασυμφωνίες ανάμεσα σε αυτά που σκεφτόμαστε και σε αυτά που εκφράζουμε στους άλλους. Άλλωστε και αυτό ένα μήνυμα θα είναι.

Μέσω του life coaching μπορούμε να βελτιώσουμε τον τρόπο επικοινωνίας μας, καθώς ο life coach είναι αυτός που μας καθρεφτίσει τον τρόπο που αλληλεπιδρούμε με τους άλλους ώστε να κατανοήσουμε τα δυνατά σημεία μας καθώς και εκείνα που χρήζουν βελτίωσης.

Μίλτος Τσιάκαλος

life coach

Επιτυχημένη επικοινωνία, επιτυχημένες σχέσεις 1/2

life coaching επικοινωνία

 

Η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων είναι ένας από τους βασικούς τρόπους επαφής με τον κοινωνικό μας περίγυρο. Ουσιαστικά είναι ο τρόπος εξωτερίκευσης και μετάδοσης των σκέψεών μας και των συναισθημάτων μας. Η σημασία της είναι ιδιαίτερη στο life coaching καθώς μας βοηθάει να εκπληρώσουμε τις ανάγκες μας και τις επιθυμίες μας.

Η επικοινωνία αποτελεί το κυρίαρχο συστατικό για όλες τις επιτυχημένες σχέσεις.

Σε αυτές τις δύο δημοσιεύσεις θα αναφέρουμε καταστάσεις και συμπεριφορές που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο την επικοινωνία, όπως επίσης και εκείνους τους τρόπους που μπορεί αντίστοιχα να την κάνουν πιο ευχάριστη και πιο επιτυχημένη, είτε αυτή αφορά στις προσωπικές είτε στις επαγγελματικές σχέσεις.

Συμπεριφορές που καταστρέφουν την επικοινωνία

Η σιωπή

Οι άνθρωποι συχνά σταματούν την επικοινωνία με τους άλλους είτε γιατί δεν ξέρουν τι να πουν, είτε γιατί φοβούνται τις συνέπειες των λόγων τους είτε γιατί πιστεύουν ότι η στέρηση της επικοινωνίας τιμωρεί τον άλλον. Πολλές φορές η επικοινωνία σταματάει για λόγους αναστοχασμού. Σε κάθε περίπτωση το να μην λες τίποτα (ακόμα και αν αυτό εν τέλει περνάει κάποιο μήνυμα) σταματάει απότομα την επικοινωνία. Μια επιτυχημένη επικοινωνία μπορεί να υπάρξει μόνο μέσω του διαλόγου και την ανταλλαγή των μηνυμάτων όλων των εμπλεκομένων σε αυτή. Ακόμα και αν πρόκειται να σταματήσεις την επικοινωνία για δικούς σου λόγους πρέπει να τους δηλώσεις στον συνομιλητή σου ώστε να υπάρχει επιτυχής κλείσιμο του κύκλου της επικοινωνίας και από τις δύο πλευρές και κατανόηση της θέσης του άλλου.

 

Η αναφορά στα ‘Τι δεν θέλω’

Η επικοινωνία δυσκολεύει όταν επικεντρωνόμαστε σε αυτά που ‘δεν θέλουμε’ αντί σε αυτά που θέλουμε. Το να αναφερόμαστε σε αυτά που δεν θέλουμε μπορεί να μας κάνει να αποσυμπιεζόμαστε ωστόσο αφήνει τον άλλον να μαντεύει το τι θέλουμε αντί να του περάσει απευθείας το σωστό μήνυμα.

Για παράδειγμα:

«Δεν θέλω να πάμε διακοπές πάλι στο ίδιο μέρος». Αν αυτό που σε ενοχλεί δεν είναι το μέρος αλλά το γεγονός ότι δεν έχει πολλές βραδινές δραστηριότητες, υπάρχει περίπτωση να ξαναπάς διακοπές σε ένα παρόμοιο μέρος το οποίο πάλι δεν θα σου αρέσει.

Φράσεις λοιπόν του τύπου ‘Δεν θέλω να …’ ή ‘Δεν θέλω να μου λες/κάνεις …’ συνήθως δυσκολεύουν την επιτυχημένη ανταλλαγή μηνυμάτων.

 

Η ‘ανάκριση’

Όταν οι άνθρωποι νιώθουν ότι ‘ανακρίνονται’ συνήθως αποκτούν αμυντική στάση απέναντι στον συνομιλητή τους.

Φράσεις όπως ‘Τι θες να κάνεις’;  ή ‘Δεν θες καλύτερα να …’ μπορεί να φαίνονται διερευνητικές ωστόσο μπορεί να εκληφθούν ως απαίτηση ή ως χειρισμός. Έτσι οι φράσεις που ξεκινούν με το ‘Εγώ θα ήθελα να …’ ή ‘Έχω ανάγκη να …’ προκαταλαμβάνουν θετικά τον συνομιλητή μας και περνούν καλύτερα το μήνυμα που θέλουμε να μεταδώσουμε.

Οι περισσότερες ερωτήσεις μπορούν να μετατραπούν σε προτάσεις που ξεκινούν σε πρώτο πρόσωπο, για παράδειγμα ‘Θα ήθελα να μου πεις τι σκέφτεσαι/αισθάνεσαι για …’, ‘Όταν λες/κάνεις αυτό, αισθάνομαι …’ ή ‘Έχω ανάγκη από αυτό, θα μπορούσες να …’

Οι φράσεις που σχετίζονται με τις δικές μας σκέψεις και συναισθήματα εκτός ότι μπορούν να διευκολύνουν σημαντικά την επικοινωνία μας, μας δίνουν και την αίσθηση ότι έχουμε εμείς και όχι οι άλλοι τον έλεγχο αυτών που μας συμβαίνουν.

 

Τα παράπονα

Τα παράπονά μας προς τον άλλον, όταν δεν συνοδεύονται και με λύσεις για αυτά που συμβαίνουν δυσκολεύουν την επικοινωνία και ακούγονται περισσότερο σαν ‘γκρίνια’ στα αυτιά του συνομιλητή μας παρά σαν ευκαιρία για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα.

Για παράδειγμα ‘Ποτέ δεν βρίσκω ζεστό νερό όταν επιστρέφω!’ αντί για ‘Όταν επιστρέφω έχω ανάγκη από ένα ζεστό μπάνιο, θα μπορούσατε μετά το δικό σας μπάνιο να φροντίζετε να ανάβετε τον θερμοσίφωνα;’

 

Το να ρίχνουμε το φταίξιμο στους άλλους

Η παραπάνω συμπεριφορά είναι δυσάρεστη και για αυτόν που ‘ρίχνει το φταίξιμο’ αλλά και για τον υποτιθέμενο ‘φταίχτη’. Ο πρώτος νιώθει πιο αδύναμος και αβοήθητος καθώς κάποιος άλλος φταίει για αυτό που του συμβαίνει (αρά ο ίδιος δεν έχει τον έλεγχο της κατάστασης και δεν μπορεί να κάνει κάτι να αλλάξει αυτό που τον ενοχλεί) και ο δεύτερος νιώθοντας ένοχος ή ανεπαρκής από τα λόγια του πρώτου, αμύνεται, συνήθως σιωπώντας, αποφεύγοντας έτσι την επικοινωνία.

 

Κατηγορίες, κριτικές και αρνητικά υπονοούμενα

Όλα τα παραπάνω αποτελούν συνήθως τα εργαλεία ενός φοβισμένου, αμυνόμενου ή θυμωμένου ανθρώπου που το μόνο που εξυπηρετούν είναι να καταστρέφουν οποιαδήποτε ροή επικοινωνίας. Όταν νιώθουμε όταν μας κατηγορούν, η πρώτη μας αντίδραση είναι να αμυνθούμε. Όταν νιώθουμε ότι μας κριτικάρουν, μετατρεπόμαστε σε φοβισμένα, επιθετικά ή ενοχικά άτομα. Επιπλέον όταν τα παραπάνω γίνονται με υπονοούμενα αισθανόμαστε αβοήθητοι και ανίκανοι να αντιδράσουμε καθώς η κατηγορία είναι ασαφής προς το πρόσωπό μας.

 

 

Ένα από τα βασικά εργαλεία του life coaching είναι η επικοινωνία. Βασιζόμενο σε επιστημονικά τεκμηριωμένες τεχνικές προσπαθεί μέσω της επιτυχημένης επικοινωνίας να οργανώσει τους στόχους που ο πελάτης έχει θέσει. Πολλοί έρχονται με το αίτημα/στόχο για βελτίωση της δικής τους επικοινωνίας είτε με τον σύντροφό τους, είτε με την οικογένειά τους και τους φίλους τους, είτε με τους συναδέλφους τους. Ο life coach με τις εξειδικευμένες γνώσεις του είναι αυτός που θα συμβάλει στην κατανόηση από τον πελάτη των λόγων που προκαλούν την όποια δυσκολία και θα συνεισφέρει στην αλλαγή και την μετάβαση προς την επιτυχημένη ανταλλαγή μηνυμάτων μεταξύ του πελάτη του και του κοινωνικού του κύκλου.

 

Στο δεύτερο μέρος θα ασχοληθούμε με τις συμπεριφορές που συμβάλλουν θετικά στην επικοινωνία μας με τους άλλους ανθρώπους.

 

Μίλτος Τσιάκαλος (Life coach)

Δημιουργία μιας επιτυχημένης ζωής

life coaching

Ο σχεδιασμός και η δημιουργία μιας επιτυχημένης ζωής απαιτεί από εμάς την ανακάλυψη του σκοπού που μπορεί να οδηγήσει την συμπεριφορά μας προς αυτήν την κατεύθυνση.

Εάν ενεργούμε χωρίς σκοπό, χωρίς κατεύθυνση, πιθανότατα η ζωή που θα δημιουργήσουμε, θα μοιάζει με μια ασαφή περιπλάνηση βασισμένη σε παλιές συνήθειες ή απλές αντιδράσεις στις όποιες καταστάσεις παρουσιάζονται μπροστά μας, κάτι το οποίο δύσκολα θα μας οδηγήσει στη ζωή που πραγματικά επιθυμούμε.

Οι περισσότεροι από εμάς, μάθαμε να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις της ζωής μας μέχρι την ηλικία των 5 ετών. Εφόσον τα καταφέρναμε στην καθημερινότητά μας και αντιμετωπίζαμε τα προβλήματά μας επιτυχώς, οι μέθοδοι που χρησιμοποιούσαμε τότε άρχισαν να επαναλαμβάνονται σε κάθε παρόμοια περίπτωση. Συνεχίζοντας την επανάληψη, με τον καιρό οι επιτυχημένες αυτές μέθοδοι έγιναν ‘ασυνείδητες’.

Όλα σχεδόν τα παιδιά ονειρεύονται τι θέλουν να γίνουν όταν μεγαλώσουν.  Όταν αυτές οι φαντασιώσεις επαναλαμβάνονται αρκετά συχνά, προγραμματίζονται στο υποσυνείδητο κομμάτι του εγκεφάλου τους και σιγά σιγά αρχίζουν να οδηγούν την συμπεριφορά  τους. Όταν τα παιδιά αρχίζουν να παίζουν το ρόλο της προσωπικότητας που έχουν επιλέξει να γίνουν (π.χ. δασκάλα, γιατρός) συμπεριφέρονται σαν να πιστεύουν ότι ζούνε την συγκεκριμένη κατάσταση. Τα παιδιά λένε ότι ‘παίζουμε την δασκάλα, την μαμά, τον γιατρό’ κλπ. Σπάνια μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι μέσω αυτής της διαδικασίας ουσιαστικά διαμορφώνουν την προσωπικότητά τους και αρχίζουν να ορίζουν τον σκοπό της ζωής τους.

Καθώς μεγαλώνουμε, πολλές από τις συνήθειες που αποκτήσαμε μικροί μπορεί να καταστούν περιττές ή να συνεχίζονται χωρίς νόημα.. Η επανάληψη αυτών των ασυνείδητων συνηθειών που έρχονται από την παιδική μας ηλικία, μπορεί να μας ρίχνει ψυχολογικά, ωστόσο εμείς τις συνεχίζουμε καθώς μας φαίνονται οικείες, απαιτούν πλέον πολύ μικρή προσπάθεια και επίσης δεν μας βγάζουν από τα ‘νερά μας’.

Βλέποντάς το από μια ψύχραιμη ματιά, θα έλεγε κανείς ότι είναι παράλογο να συνεχίζουμε να συμπεριφερόμαστε με τις συνήθειες ενός πεντάχρονου ωστόσο οι ενήλικες πολλές φορές συμπεριφερόμαστε ακριβώς με αυτόν τον τρόπο και επίσης πολλές φορές αναρωτιόμαστε πώς τα πράγματα κατέληξαν τόσο χάλια! Παρατηρούμε ότι ό,τι και να κάνουμε καταλήγουμε στο ίδιο αποτέλεσμα, με τους λάθους ανθρώπους, στην ίδια δουλειά, χωρίς χρήματα στο τέλος του μήνα και άλλες παρόμοιες δυσάρεστες για εμάς καταστάσεις.

Ένας τρόπος λοιπόν για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τις προκλήσεις και τις δυσκολίες της ενήλικης ζωής, είναι να επαναπρογραμματίσουμε τις συνήθειές μας με νέες λύσεις οι οποίες συμφωνούν με τον σκοπό που έχουμε θέσει στην ζωή μας σαν ενήλικες.

Εάν συνεχίσουμε την ενήλικη ζωή μας χωρίς έναν επιλεγμένο σκοπό πιθανώς να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις μας αντιδρώντας ακριβώς όπως θα κάναμε εάν βρισκόμασταν στην παιδική μας ηλικία και τότε το αποτέλεσμα μπορεί να μην ακριβώς όπως το επιθυμούμε ή μπορεί να μας δημιουργήσει αρκετή δυσαρέσκεια.

Εστιάζοντας στον σκοπό ή στους σκοπούς που έχουμε θέσει, εξασφαλίζουμε ότι οι προσπάθειές μας για λύση των προβλημάτων που μας απασχολούν θα είναι συμβατές με ρεαλιστικούς στόχους οι οποίοι ανταποκρίνονται στην πραγματική ζωή και όχι σε παραμύθια που διαβάζαμε μικροί. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο καθένας μας δε μπορεί να βάλει τον πήχη όσο ψηλά θέλει και να προσπαθήσει να το πετύχει φερόμενος όμως σαν ενήλικας.

Το life coaching έρχεται να βοηθήσει σε αυτήν την φάση της ζωής σας. Ο life coach συνεργάζεται μαζί σας για να ανιχνεύσει τις προσωπικές σας αξίες, να καταλήξετε και να ιεραρχήσετε τους σκοπούς σας σε κάθε τομέα που σας ενδιαφέρει και να σας βοηθήσει να συνειδητοποιήσετε την κατεύθυνση που θα σας οδηγήσει στην επιτυχημένη και ολοκληρωμένη ζωή.

Επικοινωνήστε για μια ελεύθερη ενημερωτική συνάντηση (από κοντά ή online) η οποία θα σας εξηγήσει τον τρόπο εργασίας του life coaching στο info@lifecoaching.gr

Μίλτος Τσιάκαλος (Life coach)

life coaching > Θέτοντας όρια

 

leader_children

Τα όρια είναι οι κανόνες που θέτουμε σε σχέση με τον προσωπικό μας χώρο και τα οποία αναμένουμε από τους γύρω μας να σέβονται. Σαν προσωπικό χώρο ορίζουμε τα θέματα που έχουν να κάνουν με την διαχείριση του χρόνου μας, των συναισθημάτων μας, του σώματός μας και των σχέσεών μας.

Είναι λογικό, οι άνθρωποι με τους οποίους σχετιζόμαστε να μην μπορούν να αναγνωρίσουν τα όρια μας εκτός και αν είναι ξεκάθαρα στον τρόπο με τον οποίον τα επικοινωνούμε σε αυτούς.

Για παράδειγμα, τα παιδιά προσπαθούν διαρκώς να ελέγξουν τα όρια των γονιών τους με τις ‘αταξίες τους’ περιμένοντας τον γονιό να τα σταματήσει ή να τα διορθώσει. Πόσες φορές δεν παρακαλάνε τους γονείς για ‘5 λεπτά ακόμη’ στο να μείνουν στην παιδική χαρά, στο πάρτι των φίλων τους ή να πάρουν παράταση για τον βραδινό ύπνο;

Στην περίπτωση που τα παιδιά δεν έχουν μάθει στο να υπακούνε σε όρια από τους γονείς, αποκτούν συνήθως μια αβέβαια εικόνα για τον εαυτό τους, νιώθουν ανασφαλή σε σχέση με τους άλλους και δεν μπορούν να αναπτύξουν μια σχέση εμπιστοσύνης με τον έξω κόσμο. Όταν οι γονείς εγκαθιδρύουν γνωστά και σαφή όρια στα παιδιά, αυτά αισθάνονται ασφάλεια και μεγαλώνουν μαθαίνοντας να σέβονται και τα όρια και των άλλων ανθρώπων με τους οποίους σχετίζονται ή θα σχετισθούν στο μέλλον.

Το να θέτουμε υγιή όρια, μας κάνει να αισθανόμαστε ασφαλής, να έχουμε λιγότερο στρες και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση σε σχέση με τον εαυτό μας και τους γύρω μας. Χρησιμοποιούμε την φράση ‘υγιή όρια’ για να δείξουμε ότι θέτοντας όρια μπορεί να παρέχουμε ασφάλεια στον εαυτό μας ωστόσο η υπερβολή σε αυτά μπορεί να μας απομονώσει από τις σχέσεις μας οι οποίες είναι εξίσου σημαντικές για την προσωπική μας ανάπτυξη και ευτυχία.

Πολλές φορές δυσκολευόμαστε να θέσουμε όρια ή θεωρούμε ότι αυτά θα τεθούν από μόνα τους σε συνδυασμό με την καθημερινότητά μας.

Για παράδειγμα πολλοί από μας δυσκολευόμαστε να βρούμε χρόνο για τις προσωπικές μας ασχολίες (διάβασμα, γράψιμο, γυμναστική, ατομική περιποίηση) λόγω της βαρύτητας που μπορεί να δίνουμε στη δουλειά, στην οικογένεια ή στις κοινωνικές επαφές μας. Για μερικούς αυτό μπορεί να μην αποτελεί πρόβλημα, ωστόσο για άλλους μπορεί να είναι μια μεγάλη πηγή άγχους.

Το life coaching μπορεί να βοηθήσει στην αναγνώριση των ορίων του καθενός, στην καταγραφή τους, στην ιεράρχηση της σημαντικότητας τους σε κάθε τομέα της ζωής μας, στην επικοινωνία τους με τους γύρω μας και τέλος στο σχεδιασμό των τρόπων δράσης στην περίπτωση που αυτά τα όρια  καταπατούνται.

Η αναγνώριση των ορίων μας έχει να κάνει με το τι θεωρούμε αποδεκτό για μας όπως επίσης και ποιες συμπεριφορές των άλλων που επηρεάζουν τις ζωή μας θεωρούμε ως μη αποδεκτές. Στη συνέχεια σειρά έχει η ενημέρωση όσων εμπλέκονται με εμάς για αυτά τα όρια και τέλος η επικοινωνία για το ποιες θα είναι οι αντιδράσεις σε περίπτωση που αυτά τα όρια δεν τηρούνται.

Για παράδειγμα αναγνωρίζω ότι για μένα είναι αποδεκτό ένα ήρεμο περιβάλλον στο σπίτι που μένω, δεν είναι αποδεκτές οι φωνές και οι βίαιες πράξεις από τον/την σύντροφο μου, το επικοινωνώ στον άλλον σε μία συζήτηση που και οι δύο είμαστε ήρεμοι και ενημερώνω ότι στην περίπτωση που αυτά τα όρια μου δεν γίνουν σεβαστά θα φύγω από την χώρο ή την ίδια τη σχέση.

Τα όρια φυσικά μπορούν να είναι ελαστικά ανάλογα με την κάθε περίπτωση αφού μια ζωή με αυστηρά όρια θα ήταν αρκετά βαρετή για πολλούς από εμάς. Τα όρια μπορούμε να τα αλλάζουμε όταν το επιλέγουμε συνειδητά και όχι λόγω εξωτερικών πιέσεων που ανταποκρίνονται σε ανάγκες άλλων. Για παράδειγμα όταν περιμένουμε ένα σημαντικό επαγγελματικό τηλέφωνο και έχουμε θέσει ως όριο τις 6 μ.μ. για να απαντάμε σε τέτοιου είδους τηλέφωνα, μπορούμε να κάνουμε την εξαίρεση. Ή αν το παιδί μας περνάει καταπληκτικά σε ένα πάρτι και έχουμε θέσει σαν όριο τις 9 μ.μ θα μπορούσαμε να μείνουμε λίγο παραπάνω, ή αν δούμε εκείνη την τέλεια τούρτα με σαντιγί …

Εξάλλου όλα τα παραπάνω είναι θέμα ιεράρχησης…

Μίλτος Τσιάκαλος

Εγγραφή στις ενημερώσεις μας

Καταχωρήστε το email σας για να ενημερώνεστε για επερχόμενα ομαδικά εργαστήρια, ομιλίες και δράσεις σχετικά με το Life Coaching :

Βρείτε μας στα Social Media

Visit Us On FacebookVisit Us On LinkedinVisit Us On YoutubeCheck Our FeedVisit Us On Google Plus